Αρχείο κατηγορίας ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ

ΜΑΚΡΙΝΙΤΣΑ – ΣΤΑΓΙΑΤΕΣ

Απόσταση: 5,8 χλμ.
Διάρκεια: 2 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 1.40΄)
Υψόμετρο: Από 630 μ. (Μακρινίτσα) σε 285 μ. (γεφύρι Κάππα) σε 398 μ. (Σταγιάτες)
Σήμανση: πινακίδες, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι

Η διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο Everytrail   (κατεβάστε ίχνη GPS)

Aυτή είναι μια κυκλική διαδρομή, που από την πλατεία της Μακρινίτσας κατηφορίζει αρχικά στο καλντερίμι προς Βόλο. Φθάνοντας στην Κουκουράβα, την κάτω συνοικία της Μακρινίτσας, περνά το Μέγα ρέμα από πέτρινο τοξωτό γεφύρι και ανηφορίζει σε μονοπάτι προς τις Σταγιάτες. Από εκεί, ακολουθώντας ανατολικότερο μονοπάτι-καλντερίμι, περνά ξανά το ρέμα και επιστρέφει στη Μακρινίτσα. Φυσικά η διαδρομή μπορεί να γίνει και αντιστρόφως, ή μόνο σε ένα τμήμα της. Σημαντικό πλεονέκτημά της είναι η εκπληκτική θέα που προσφέρει, από πολλά σημεία, προς το Βόλο, τη θάλασσα και τις κατάφυτες πλαγιές της ρεματιάς.

            Από την πλατεία της Μακρινίτσας, δίπλα στην εκκλησία δυτικά, ξεκινούν δύο καλντερίμια. Το δεξιότερο ανηφορίζει ελαφρά στην αρχή του, πηγαίνοντας προς το Σαρακηνό και το Φυτόκο. Εμείς ακολουθούμε το αριστερότερο φαρδύ καλντερίμι, πραγματικό πέτρινο έργο τέχνης, που κατηφορίζει με ελιγμούς ανάμεσα στα σπίτια του χωριού.

Περνούμε από τις εκκλησίες του Αγίου Αθανασίου και Αγίου Γεωργίου και, πλησιάζοντας στην άσφαλτο, το καλντερίμι φαίνεται να κάνει στροφή δεξιά. Όμως παρακάτω είναι τελείως κλεισμένο και αδιάβατο λίγα μέτρα πάνω από το δρόμο, και έτσι συνεχίζουμε ευθεία σε τσιμεντόδρομο, περνώντας κάτω από το αρχοντικό Σταφυλοπάτη και βγαίνουμε στην άσφαλτο, που ακολουθούμε για εκατό μέτρα προς τα κάτω. Βρίσκουμε τη συνέχεια του καλντεριμιού στα αριστερά μας και παρακάτω διασχίζουμε το δρόμο και συνεχίζουμε κατηφορίζοντας προς το αρχοντικό Νάνου.

       Περνάμε από πλατάνι δίπλα σε βρύση χωρίς νερό, και παρακάτω έχουμε δύο διασταυρώσεις καλντεριμιών στα δεξιά που κατηφορίζουν προς Βόλο. Εμείς συνεχίζουμε ευθεία σε ίσιωμα, περνάμε από μια βρύση χωρίς νερό και από μια ακόμα στεγνή τριπλή κρήνη με πλατάνι και μετά κατεβαίνουμε στην άσφαλτο (υπάρχει στο σημείο αυτό πινακίδα προς αρχοντικό Αργυρώ). Απέναντι κατηφορίζει στενός τσιμεντόδρομος. Τον ακολουθούμε και αμέσως πάμε δεξιά σε μονοπάτι, που μας φέρνει στην περιοχή Ταμπάκικα στο Μέγα ρέμα. Εδώ υπάρχει το δίτοξο πέτρινο τοξωτό γεφύρι του Κάππα, δίπλα στα ερείπια βυρσοδεψείου. Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, κάποιες πέτρες λείπουν από τη βάση του ανατολικού τόξου, δημιουργώντας ανησυχία για τη σταθερότητα του γεφυριού. Μακάρι να αναληφθεί σύντομα δράση για την επισκευή του.

           Περνούμε το ρέμα και στην απέναντι όχθη συνεχίζουν δύο μονοπάτια. Το  δεξιότερο ακολουθεί το ρέμα κατηφορίζοντας προς Αηδονοφωλιές-Άγιο Ονούφριο. Εμείς παίρνουμε το αριστερότερο που ανηφορίζει στην πλαγιά. Παραπάνω βγαίνουμε σε στενό ανηφορικό δρόμο που συναντά διασταύρωση και πάμε δεξιά. Σε λίγο βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού στα αριστερά και ανηφορίζουμε. Φθάνοντας στα πρώτα σπίτια των Σταγιατών, βαδίζουμε για λίγα μέτρα σε καλντερίμι. Είναι καλύτερο να μην ακολουθήσουμε το κόκκινο βέλος που στρίβει αριστερά, αλλά βαδίζοντας λίγο ακόμα ευθεία σε ίσιωμα, μετά πάμε λοξά αριστερά σε τσιμενταρισμένο  καλντερίμι με σκαλοπάτια,  που μας βγάζει σε τσιμεντόδρομο. Λίγα μέτρα πιο πάνω ο δρόμος κάνει στροφή δεξιά και μας φέρνει στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στην πλατεία των Σταγιατών.

            Αφού δροσιστούμε στην παλιά βρύση με την αραβική επιγραφή κάτω από τη σκιά των δύο μεγάλων πλατάνων, συνεχίζουμε την πορεία μας σε λιθόστρωτο διασχίζοντας την άσφαλτο προς τα πάνω. Καθώς συναντούμε και άλλη βρύση, στρίβουμε αριστερά στο πλακόστρωτο που παραπέρα βγαίνει στην άσφαλτο. Μετά από πενήντα μέτρα πάμε λοξά δεξιά σε ανηφορικό τσιμεντόδρομο, που οδηγεί στο γυναικείο μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Αριστερά από την είσοδο του μοναστηριού συνεχίζει στενός αγροτικός δρόμος και τον ακολουθούμε, βλέποντας μπροστά μας στο βάθος τη Μακρινίτσα. Μετά από κάμποση πορεία, εκεί όπου ο δρόμος κάνει φουρκέτα αριστερά, τον αφήνουμε και συνεχίζουμε ευθεία σε μονοπάτι, που μας φέρνει σε ξύλινο γεφυράκι, το οποίο κατασκευάστηκε πρόσφατα από δραστήριους κατοίκους των Σταγιατών. Περνούμε το ρέμα και ανηφορίζοντας το μονοπάτι εμφανίζει και τμήματα καλντεριμιού, για να μας βγάλει τελικά στην είσοδο της Μακρινίτσας, στο πλάτωμα όπου κάνουν στροφή τα λεωφορεία.

ΦΥΤΟΚΟ – ΛΑΓΩΝΙΚΑ – ΠΟΥΡΙ

Απόσταση: 22 χλμ.

Διάρκεια: περίπου 9 ώρες (με στάσεις)

Σήμανση: κόκκινα σημάδια

Αφετηρία: Μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου Φυτόκου

Μέγιστο υψόμετρο: 1290 μ. (Λαγωνίκα)
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

H διαδρομή στο Wikiloc       H διαδρομή στο Everytrail  (κατεβάστε ίχνος GPS)

Αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες πορείες στο Πήλιο, που ακολουθεί τα χνάρια των κερατζήδων (αγωγιατών) και υλοτόμων που κινούνταν στις δασωμένες βουνοπλαγιές του.

Όποιος  έφθανε στην Λαγωνίκα ερχόμενος από το βορειοανατολικό Πήλιο, είχε τις εξής κύριες δυνατότητες: α. Να προχωρήσει νοτιοδυτικά προς Χαμορίγανη, από εκεί να κάνει αριστερά περνώντας το Ελατόρεμα και στη συνέχεια μέσω γεφυριού Καρυάς να βγεί στο  Τρανό Ίσωμα προς Μακρινίτσα-Βόλο. β. Να ακολουθήσει το βορειοδυτικό μονοπάτι προς Αντοβίτο και από εκεί μπορούσε είτε να συνεχίσει βόρεια προς Κοκκινόγεια-Ανω Κερασιά-Φλαμπούρι, είτε μέσω Μονής Σουρβιάς και Λέσχιανης να πάει νότια προς γεφύρι Αλεβίζου-Φυτόκο-Βόλο ή δυτικά προς Κάτω Κερασιά και λίμνη Κάρλα. γ. Στα μισά του δρόμου προς Αντοβίτο μπορούσε να στρίψει νοτιοδυτικά, παίρνοντας άλλο μονοπάτι προς το ξωκλήσι του  Αγίου Νικολάου και, περνώντας τη ρεματιά της Καλιακούδας λίγο ψηλότερα από το γεφύρι της Λέσχιανης, να βγεί στο ξέφωτο της Λούτσας και από εκεί στο Φυτόκο και το Βόλο.  Αυτήν την τελευταία διαδρομή θα περιγράψουμε εδώ, κινούμενοι από Βόλο προς το Πουρί.

Φθάνουμε από το Βόλο στο Φυτόκο με αυτοκίνητο και λίγο πριν το πάρκινγκ στην εκκλησία ακολουθούμε τον τσιμεντο-ασφαλτόδρομο αριστερά επάνω προς τη μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου (υπάρχουν ταμπέλες). Αριστερά από την είσοδο της μονής ανηφορίζει στενός χωματόδρομος (μόνο για τζίπ). Τον ακολουθούμε και μετά από 1300 μέτρα συναντούμε αριστερά του δρόμου ένα μαντρί. Εδώ πλέον αφήνουμε το δρόμο και βαδίζουμε δίπλα και δεξιά από το μαντρί σε καθαρό μονοπάτι με κατεύθυνση βόρεια-βορειοδυτική. Το έδαφος είναι πετρώδες ομαλό με αραιή βλάστηση.

Μετά από λίγο, το μονοπάτι αρχίζει να κατηφορίζει προς μια αβαθή ρεματιά. Αφού την περάσουμε και ανεβούμε στην απέναντι ράχη, μπαίνουμε δεξιά σε επίμηκες χωράφι και το διασχίζουμε κατά μήκος. Στην άλλη άκρη βρίσκουμε εύκολα τη συνέχεια του μονοπατιού, που ανηφορίζει ομαλά προς τα βορειοανατολικά και καταλήγουμε στο μεγάλο ξέφωτο της Λούτσας, στο σημείο που βρίσκεται το κολονάκι της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού (692 μ.). Δίπλα από το κολονάκι υπάρχει αλώνι. Μπροστά μας βλέπουμε το χαρακτηριστικό δέντρο, το μοναδικό στη γύρω περιοχή, και δίπλα του ένα νερόλακκο (σουβάλα) και μαντρί. Δυτικά στον ορίζοντα φαίνεται η Κάρλα. Από εδώ περνά επίσης και η διαδρομή Μακρινίτσα-Λέσχιανη-Κάτω Κερασιά.

Από τη σουβάλα κατηφορίζουμε το ξέφωτο με βόρεια-βορειοανατολική πορεία, έχοντας δίπλα δεξιά μας το όριο της θαμνώδους βλάστησης. Το μονοπάτι στρίβει σύντομα δεξιά μπαίνοντας στη βλάστηση και μετά από κάμποση ευθεία πορεία αρχίζει να κατηφορίζει πιο απότομα, με αλλεπάλληλα ζιγκ-ζαγκ, προς τη μεγάλη ρεματιά της Καλιακούδας. Περνούμε τη ρεματιά σε σημείο που βρίσκεται ψηλότερα από το γεφύρι της Λέσχιανης και ανηφορίζουμε στην απέναντι όχθη. Σε διασταύρωση μονοπατιών πάμε αριστερά, περνάμε μικρό ρεματάκι και λίγο πιο πάνω φθάνουμε στο ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου.

Μπροστά από την εκκλησία βλέπουμε χωματόδρομο και τον ακολουθούμε για λίγα μέτρα ανηφορίζοντας. Αμέσως βρίσκουμε στα αριστερά μας το μονοπάτι, που ανηφορίζει ομαλά στη ράχη και το οποίο μετά από λίγο διχάζεται. Ο αριστερός κλάδος αρχίζει να κατηφορίζει ευθεία ομαλά με κατεύθυνση βόρεια και οδηγεί στο μοναστήρι της Σουρβιάς. Εμείς ακολουθούμε το δεξιό κλάδο, που συνεχίζει να ανηφορίζει με ανοιχτές καμπές προς τα βορειοανατολικά και βγαίνουμε σε ξέφωτο. Στην επάνω μεριά του βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού, που εδώ είναι πιο στενό και ασαφές. Σε λίγο έρχεται από αριστερά μας γαλάζιος σωλήνας νερού και μπαίνει παράλληλα στην πορεία μας. Ετσι πλέον με οδηγό τον σωλήνα, η πορεία μας γίνεται σχεδόν ανατολική πάνω στη ράχη, μετά βαδίζουμε για λίγο σε επίπεδο έδαφος και στη συνέχεια ανηφορίζουμε πάλι ομαλά βορειοανατολικά σε ευθύ και σαφέστερο μονοπάτι στην δεξιά πλαγιά μιας ρεματιάς.

Τελειώνοντας η ρεματιά, φθάνουμε σε επιμήκη λαγκαδιά με χορτάρι. Λίγο ψηλότερα διακρίνουμε το χωματόδρομο που πηγαίνει για Ξηράκια-Αντοβίτο μαζί με γραμμή ηλεκτρικού ρεύματος. Συνεχίζουμε να ακολουθούμε το σωλήνα του νερού ανηφορίζοντας ελαφρά. Σύντομα συναντούμε μικρή τετράγωνη χαμηλή πεζούλα με ξερολιθιά. Εδώ διασταυρωνόμαστε με τη διαδρομή Μακρινίτσα-Γεφύρι Καρυάς-Χαμορίγανη-Μονή Σουρβιάς. Ευθεία μπροστά (προσοχή) ένα μονοπάτι με κόκκινα σημάδια κατηφορίζει πηγαίνοντας προς τη μονή Σουρβιάς, ενώ εμείς στρίβουμε δεξιά μαζί με το σωλήνα,  ανηφορίζοντας  την πλαγιά βορειοανατολικά και φθάνουμε σε μακρόστενο ξέφωτο με λίγες μηλιές. Εδώ λίγο πιο πάνω το μονοπάτι για Χαμορίγανη στρίβει προς τα δεξιά (προσοχή, έχει και αυτό επίσης κόκκινα σημάδια) και ανεβαίνει στο δρόμο, ενώ εμείς συνεχίζουμε, χωρίς το σωλήνα πλέον, ευθεία ομαλά στο ξέφωτο, κατηφορίζουμε σε λίγο προς μια ρεματιά, τη διασχίζουμε και ανηφορίζουμε στην απέναντι όχθη  ανάμεσα σε οξιές,  πάντα με κατεύθυνση βορειοανατολική. Τελικά φθάνοντας σε πλάτωμα  συναντούμε το δρόμο, σε σημείο όπου φεύγει άλλος δρόμος που ανηφορίζει προς Χαμορίγανη και έχει πινακίδα προς «Δυτικό Καταφύγιο». Εμείς όμως ακολουθούμε τον δρόμο αριστερά, που πάει προς Ξηράκια-Αντοβίτο και σε λίγο φθάνουμε σε σημείο όπου το δρόμο διασχίζει αβαθές ρεματάκι.

Εδώ μπορούμε να ακολουθήσουμε ασαφές μονοπάτι, που ανηφορίζει ανατολικά σε έδαφος με αραιή βλάστηση και συναντά πιο πάνω διασταύρωση μονοπατιών. Στη διασταύρωση αυτή φθάνουμε επίσης εναλλακτικά και πιο σίγουρα αν συνεχίσουμε να βαδίζουμε για λίγο ακόμα στο δρόμο, έως ότου φθάσουμε  σε διασταύρωση δρόμων, όπου αριστερά ανηφορίζει ο δρόμος προς Αντοβίτο. Δεξιά μας υπάρχει πάλι πινακίδα προς «Δυτικό Καταφύγιο». Στο σημείο αυτό ανεβαίνουμε στο δεξιό όχθο του   δρόμου που ακολουθούσαμε και βρίσκουμε μονοπάτι με κόκκινα σημάδια που ανηφορίζει στο δάσος οξιάς.  Μόλις το μονοπάτι βγεί από το δάσος στην αραιή βλάστηση, συναντούμε τη διασταύρωση που προανέφερα. Εδώ το ένα μονοπάτι συνεχίζει ισοϋψώς νοτιοδυτικά προς Χαμορίγανη, ενώ το άλλο, το οποίο ακολουθούμε,  ανηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά.

Πιο πάνω έχουμε αριστερά μας ρεματιά, όπου το έδαφος κατολισθαίνει στενεύοντας το μονοπάτι. Από τον αυχένα της ράχης ξαναμπαίνουμε  για λίγο στο δάσος ανηφορίζοντας και φθάνουμε σε μικρό ξέφωτο (προσοχή), όπου στρίβουμε αριστερά ακολουθώντας τα σημάδια  και κατεβαίνουμε στη ρεματιά που προανέφερα, τη διασχίζουμε και συνεχίζουμε ανηφορικά νοτιοανατολικά, ανάμεσα σε χαμηλές οξιές. Τελικά φθάνουμε αμέσως κάτω από την κορυφή Λαγωνίκα (1295 μ.), όπου  έρχεται λοξά από δεξιά το μονοπάτι από τη Χαμορίγανη (διαδρομή Μακρινίτσα-Λαγωνίκα-Πουρί). Εδώ είναι και το ψηλότερο σημείο της διαδρομής μας.

Το μονοπάτι μας αρχίζει επιτέλους να κατηφορίζει. Μπροστά μας βλέπουμε την κορυφή του Πουριανού Σταυρού, την ψηλότερη του Πηλίου (1624 μ.). Όπου και να γυρίσουμε να δούμε, πυκνά δάση οξιάς καλύπτουν το τοπίο. Από ένα σημείο έχουμε μαγευτική μακρινή θέα της κατάληξης της μεγάλης ρεματιάς της Λαγωνίκας στη θάλασσα του Αιγαίου. Περνάμε τη ρεματιά λίγο ψηλότερα από την ομώνυμη πηγή, και το ευδιάκριτο φαρδύ μονοπάτι, ανηφορίζοντας ελαφρά, σε λίγο φθάνει σε κυνηγετικό καλύβι. Η περιοχή εδώ λέγεται Καναλάκια.

Εδώ συναντούμε πλέον τη διαδρομή που έρχεται από Δυτικό καταφύγιο – Μακρινίτσα προς Πουρί και κατηφορίζουμε σε στενότερο μονοπάτι με κατεύθυνση αρχικά βόρεια και μετά βορειοανατολική, μέχρι να συναντήσουμε τον τσιμενταύλακα που κατεβάζει το νερό από την πηγή της Λαγωνίκας. Αν τον ακολουθήσουμε προς τα αριστερά, θα βγούμε σε λίγο στην πηγή της Λαγωνίκας. Για το Πουρί πηγαίνουμε προς τα δεξιά, βαδίζοντας συνεχώς σε αγροτικό δρόμο παράλληλα και δίπλα με τον τσιμενταύλακα για μια ώρα περίπου και φθάνουμε τελικά στο ξωκλήσι της Αγίας Μαρίνας σε υψόμετρο 1005 μέτρων, δίπλα σε μεγάλη ανοιχτή στέρνα. Η εκκλησία χτίσθηκε πριν από έναν αιώνα και πλέον με την ευκαιρία της παραχώρησης της χρήσης της πηγής στην κοινότητα Πουρίου το 1891, γεγονός πολύ σημαντικό  τότε για το χωριό, που είδε το πρώτο νερό να φθάνει στο ορισμένο σημείο την ημέρα της γιορτής της Αγίας Μαρίνας στις 17 Ιουλίου.

Συνεχίζουμε ακολουθώντας τον τσιμενταύλακα, που κατηφορίζει δεξιά από την εκκλησία, φθάνουμε σε δεύτερη στέρνα και μπαίνουμε σε χωματόδρομο. Λίγο παρακάτω φεύγει το μονοπάτι αριστερά προς το Πουρί. Αξίζει όμως να κάνουμε μια εναλλακτική διαδρομή περνώντας από το ξωκλήσι του Αι-Λιά λίγο νοτιότερα. Ετσι, συνεχίζουμε στο δρόμο και παρακάτω στρίβουμε δεξιά σε διασταύρωση. Ο δρόμος φθάνοντας τελικά σε κτήμα κάνει φουρκέτα αριστερά, περνάει ένα ρεματάκι και σε λίγο τερματίζει και συνεχίζει μονοπάτι στενό αλλά εμφανές, που κατηφορίζει ανάμεσα σε καστανιές. Το μονοπάτι τελικά βγαίνει σε κτήμα με μηλιές και γίνεται στενός αγροτικός δρόμος. Εδώ ξανασυναντάμε τσιμενταύλακα. Σε διασταύρωση πάμε δεξιά (αν εδώ πάμε αριστερά θα βρούμε σε λίγα μέτρα το κύριο μονοπάτι προς Πουρί) και στη συνέχεια αριστερά κατηφορικά και σύντομα φθάνουμε στον Προφήτη Ηλία, όπου υπάρχει και ξύλινο κιόσκι. Η θέση προσφέρει εντυπωσιακή θέα προς τη Ζαγορά, το Χορευτό, το Ανήλιο και το Μούρεσι, από το Αιγαίο μέχρι ψηλά στην κατάφυτη κορυφή Κοτρώνι (1550 μ.).

Συνεχίζουμε κατηφορίζοντας το δρόμο, περνάμε από άλλο κτήμα και κατόπιν βρίσκουμε στα δεξιά μας τη συνέχεια του μονοπατιού, που παρακάτω ξαναβγαίνει σε δρόμο. Περνάμε δίπλα από δεξαμενή υδραγωγείου και, εκεί όπου ο δρόμος τερματίζει αριστερά, εμείς πάμε δεξιά για να βρούμε το καλντερίμι που μας φέρνει μέσα στο χωριό. Η διαδρομή μας τερματίζει στην επάνω πλευρά της πλατείας του Πουρίου, όπου είναι η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.

Αργαλαστή – Κάλαμος

argalasti

Κατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Everytrail   H διαδρομή στο Wikiloc
Απόσταση: 3,7 χλμ.
Διάρκεια: 1.15΄
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Μέγιστο υψόμετρο: 255 μ.(πλατεία Αργαλαστής)

    Η διαδρομή αυτή κατηφορίζει από την Αργαλαστή προς την παραλία του Καλάμου και στο μεγαλύτερο μήκος της βαδίζουμε σε ωραίο καλντερίμι. Είναι μια εύκολη διαδρομή ιδανική για χειμερινούς και ανοιξιάτικους μήνες. Από τον Κάλαμο μπορούμε αν θέλουμε να συνεχίσουμε παραλιακά είτε δεξιά (βόρεια) προς Λεφόκαστρο είτε αριστερά (νότια) προς μικρή Πάου και από εκεί να επιστρέψουμε πάλι στην Αργαλαστή.

Αρχίζοντας από την πλατεία της Αργαλαστής, από τη γωνία του φαρμακείου  ακολουθούμε το στενό τσιμενταρισμένο δρόμο που κατευθύνεται δυτικά και περνά μπροστά από το ταχυδρομείο. Στο τέλος του δρόμου έχουμε στην αριστερή γωνία το ανακαινισμένο λιθόκτιστο κτίριο του παλιού Παρθεναγωγείου. Δεξιά φεύγει το καλντερίμι για Λεφόκαστρο. Εμείς συνεχίζουμε ευθεία μπροστά προς δυσμάς σε κατηφορικό καλντερίμι που εναλλάσσεται με τμήματα μονοπατιού.  Σε λίγο έρχεται λοξά από αριστερά μας καθώς κατηφορίζουμε άλλο μονοπάτι από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Φθάνουμε σε διασταύρωση όπου πάμε αριστερά προς τα κάτω ξαναβρίσκοντας το καλντερίμι, περνάμε μικρό ρέμα και παρακάτω ένα δεύτερο όπου υπάρχει το πέτρινο γεφυράκι της Αμμουρσάς πνιγμένο στη βλάστηση.

ammoursa

Πιο κάτω διασταυρωνόμαστε λοξά με αγροτικό  δρόμο και συνεχίζουμε ευθεία στο καλντερίμι.

   Σε λίγο βγαίνουμε κάθετα σε χωματόδρομο. Αν πάμε προς τα αριστερά, μετά από εκατό μέτρα  θα βρούμε το ωραίο ξωκλήσι της Αγίας Τριάδος και δίπλα του μια κρήνη με  δροσερό νερό.

agia triada

Για να πάμε όμως στον Κάλαμο, ακολουθούμε το χωματόδρομο προς τα δεξιά κατηφορίζοντας, μέχρι που βγαίνουμε στον άσφαλτο που πάει για Κάλαμο πάνω σε μια αριστερή στροφή του. Δεν μπαίνουμε στο δρόμο, αλλά κατεβαίνουμε σε μονοπάτι από την έξω μεριά της στροφής και πάμε αμέσως αριστερά. Σε λίγα μέτρα συναντούμε σπίτι και μπροστά του το μονοπάτι ξαναγίνεται καλντερίμι, που αμέσως όμως βγαίνει λοξά στην άσφαλτο, την οποία ακολουθούμε για διακόσια μέτρα.

   Προσέχοντας στα αριστερά μας, ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι που κατηφορίζει,  παρακάτω διασχίζει κάθετα την άσφαλτο και συνεχίζει τσιμενταρισμένο για λίγα μέτρα προς ένα εξοχικό σπίτι στα δεξιά μας. Παρακάτω το καλντερίμι γίνεται μονοπάτι και ξανά καλντερίμι και τελικά βγαίνει στην παραλία του Καλάμου. Στο σημείο αυτό υπάρχει ορειβατικό πινακιδάκι καρφωμένο σε στύλο της ΔΕΗ.

kalamos

Μηλιές (σταθμός τραίνου) – Βυζίτσα

milies

Απόσταση: 1,5 χλμ.
Διάρκεια: 30΄
Υψόμετρο: 290 μ. (Σταθμός Μηλεών) -485 μ. (Βυζίτσα)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι

H διαδρομή στο Everytrail  H διαδρομή στο Wikiloc (κατεβάστε ίχνος GPS)
Mηλιές-Βυζίτσα-Αργυραίικα-Μηλιές στο Everytrail
Μηλιές-Βυζίτσα-Αργυραίικα-Μηλιές στο Wikiloc

    Η διαδρομή αυτή είναι ένας όμορφος ανηφορικός περίπατος μισής ώρας (μία ώρα με επιστροφή) σε μονοπάτι-καλντερίμι που μας οδηγεί από το σταθμό των Μηλεών στη Βυζίτσα. Μπορεί ακόμα να χρησιμεύσει ως σύνδεση για τη δημιουργία δύο κυκλικών διαδρομών: Η πρώτη, που είναι και η μεγαλύτερη (Μηλιές-Βυζίτσα-Καλά Νερά-Μηλιές, περίπου 3,5 ώρες πορείας) κατεβαίνει από Βυζίτσα στα Καλά Νερά και επιστρέφει στις Μηλιές ακολουθώντας το καλντερίμι. Η δεύτερη (Μηλιές-Βυζίτσα-στάση Αργυραίικα-Μηλιές, περίπου 2,5 ώρες) κατεβαίνει επίσης από Βυζίτσα το καλντερίμι προς Καλά Νερά και, φθάνοντας στις γραμμές του τραίνου στα Αργυραίικα, επιστρέφει στο σταθμό ακολουθώντας τις γραμμές.

    Από το σιδηροδρομικό σταθμό των Μηλεών, βαδίζοντας στις γραμμές προς την κατεύθυνση του Βόλου, περνάμε αμέσως ένα ρέμα από γεφυράκι και, ογδόντα μέτρα μετά, βρίσκουμε το μονοπάτι που ανηφορίζει στα δεξιά μας. Σε λίγο έχουμε διασταύρωση, όπου ο δεξιός κλάδος κατηφορίζει περνώντας το ρέμα και καταλήγει στην είσοδο του σταθμού σαν πλακοστρωμένος δρόμος. Έτσι η διαδρομή μας θα μπορούσε εναλλακτικά να είχε αρχίσει και από εκεί. Εμείς συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε σε διαμορφωμένο μονοπάτι με στοιχεία καλντεριμιού, το οποίο παραπάνω γίνεται ωραίο λιθόστρωτο καλντερίμι. Αριστερά μας έχουμε τη μεγάλη μηλιώτικη ρεματιά. Βλέπουμε ψηλά το λευκό ξωκλήσι της υψώσεως Τιμίου Σταυρού και, αν προσέξουμε καλά, θα διακρίνουμε από κάτω του  χτισμένο σε μια εσοχή του απόκρημνου βράχου στην ορθοπλαγιά το μικρό εκκλησάκι των Ταξιαρχών.

pilio

   Πιο πάνω το καλντερίμι γίνεται για λίγα μέτρα μονοπάτι και βγαίνει στον ασφαλτόδρομο που πάει προς Αργυραίικα. Τον διασχίζουμε και συνεχίζουμε από την άλλη μεριά σε στενό χωματόδρομο. Στα δεξιά μας έχουμε εκκλησία και κοιμητήριο. Αφού βαδίσουμε για πέντε λεπτά στο δρόμο, βλέπουμε δεξιά τη συνέχεια του καλντεριμιού που ανηφορίζει έντονα, περνά δίπλα από μια βρύση και μια εκκλησία και σύντομα καταλήγει στην άσφαλτο της Βυζίτσας,  δίπλα από το καφέ Πάει Καιρός, εκατό μέτρα πιο κάτω από το πάρκινγκ στη στροφή των λεωφορείων.
Για να συνεχίσουμε τώρα στην κυκλική διαδρομή που προανέφερα, ανηφορίζουμε την άσφαλτο, περνάμε το πάρκινγκ και έχουμε αριστερά μας την κεντρική εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής. Μπροστά από την εκκλησία κατηφορίζει το καλντερίμι προς Καλά Νερά. Στην πρώτη διασταύρωση πάμε αριστερά και μετά δεξιά. Παρακάτω το καλντερίμι σταματά. Στο σημείο αυτό έγινε το 1994 εκτεταμένη κατολίσθηση της πλαγιάς που παρέσυρε πέτρες και χώματα. Ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια, πάμε λίγα μέτρα αριστερά και μετά κατηφορίζουμε δεξιά σε χωματόδρομο-μονοπάτι που τελικά μας ξαναβγάζει στο καλντερίμι. Περνάμε το ρέμα από τσιμεντένιο γεφυράκι σε ένα πολύ όμορφο σημείο, όπου το νερό την άνοιξη σχηματίζει καταρράκτη. Το καλντερίμι γίνεται στενός χωματόδρομος, που βγαίνει στον ασφαλτόδρομο προς Αργυραίικα. Τον ακολουθούμε ανηφορίζοντας, περνάμε από το ξωκλήσι του Τιμίου Σταυρού και βρίσκουμε στο δεξιό όχθο σκαλοπάτια που μας φέρνουν στο καλντερίμι, το οποίο εδώ είναι μισοκλεισμένο από βλάστηση και, έως ότου καθαριστεί, αναγκαστικά βαδίζουμε για λίγο πλάι του, σε παράλληλο μονοπάτι. Αφήνουμε δεξιά μας δεξαμενή νερού, διασχίζουμε χωματόδρομους συνεχίζοντας στο καλντερίμι, που κατηφορίζει ανάμεσα σε ελαιώνες και σπίτια του συνοικισμού Αργυραίικα και φθάνει στις γραμμές του τραίνου, περνώντας από πάνω τους με τοξωτό γεφυράκι.
Αν συνεχίσουμε να κατηφορίζουμε στο καλντερίμι, θα φθάσουμε στην κύρια άσφαλτο στα Καλά Νερά, όπου λίγο αριστερότερα θα βρούμε το Τσιτσιλιάνειο νοσοκομείο και την αφετηρία της διαδρομής Καλά Νερά-Μηλιές για να επιστρέψουμε από εκεί. Αν τώρα βαδίσουμε στις γραμμές προς τα αριστερά (ανατολικά), θα φθάσουμε σε σαράντα πέντε λεπτά περίπου στο σταθμό των Μηλεών, περνώντας και από την περίφημη σιδερένια γέφυρα που λέγεται του Ντε Κίρικο, την οποία όμως στην πραγματικότητα κατασκεύασε ο Γερμανός μηχανικός Σνάιντερ.

pilio

Αξίζει όμως, φθάνοντας στη γέφυρα, να επισκεφθούμε με προσοχή το εκκλησάκι των Ταξιαρχών πάνω στο βράχο. Για το σκοπό αυτό ακολουθούμε το στενό μονοπάτι στα αριστερά μας. Σε δύο διασταυρώσεις πάμε αριστερά ανηφορίζοντας και ανεβαίνουμε σκαλοπάτια στο βράχο χτισμένα με ξερολιθιά. Ένας στενός διάδρομος σε μια εσοχή του βράχου -καλό είναι να αποφύγουν τη διαδρομή αυτή όσοι έχουν υψοφοβία- μας οδηγεί σε πέντε λεπτά στο ξωκλήσι, που στέκει ήρεμο και σιωπηλό στην άκρη της απόκρημνης ορθοπλαγιάς, παρέα με τα πουλιά, περιμένοντας να ακούσει το σφύριγμα του τραίνου που περνά από κάτω.

pilio

Κατήραγας – Σέσκλο

katiragas-sesklo

Απόσταση: 10,7 χιλιόμετρα
Διάρκεια: 2.45΄καθαρός χρόνος πορείας, 3.30΄ μικτός χρόνος με στάσεις.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Μέγιστο υψόμετρο: 365 μ.
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:    H διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο EveryTrail

    Αυτή η διαδρομή ενώνει το χωριό Σέσκλο με την παραλία του Κατήραγα (Χρυσή Ακτή Παναγίας). Η μισή περίπου γίνεται σε αγροτικό δρόμο και η άλλη μισή σε ωραίο παλιό καλντερίμι που διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Είναι ιδανική για χειμωνιάτικους μήνες και νωρίς στην άνοιξη,  ενώ δεν συνιστάται το καλοκαίρι λόγω του χαμηλού υψομέτρου (μέγιστο υψόμετρο 365 μ.) και της έλλειψης σκιάς. Yπάρχει πρόσβαση με λεωφορείο του ΚΤΕΛ στην αρχή και το τέλος της διαδρομής. Από το σταθμό του ΚΤΕΛ το πρωί μπορούμε να πάρουμε το λεωφορείο προς Αλμυρό (έχει δρομολόγια κάθε μισή ώρα) και να κατεβούμε στον Κατήραγα. Από το Σέσκλο μπορούμε να επιστρέψουμε με το μεσημεριανό λεωφορείο (τα δρομολόγια εδώ: www.ktelvolou.gr/dromologia.html).

    Η αφετηρία μας λοιπόν είναι στον επαρχιακό δρόμο Βόλου-Νέας Αγχιάλου λίγο πρίν τη Νέα Αγχίαλο ερχόμενοι από Βόλο, εκεί όπου υπάρχει η πινακίδα «Χρυσή Ακτή Παναγίας». Στο τελείωμα της αριστερής στροφής που κάνει εκεί η άσφαλτος, εκατό μέτρα μετά την πινακίδα, φεύγει προς τα δεξιά στενός ασφαλτοστρωμένος δρόμος. Τον ακολουθούμε και αμέσως στρίβουμε αριστερά σε διασταύρωση. Αφήνουμε ένα σπίτι αριστερά μας ανηφορίζοντας σε στενό χωματόδρομο μέσα σε ελαιώνα. Σε λίγο ο δρόμος τερματίζει και βρίσκουμε ωραίο καλντερίμι που ανηφορίζει ακολουθώντας το ρέμα που έχουμε δεξιά μας.

katiragas-sesklo

Φθάνοντας επάνω, συναντούμε αγροτικό δρόμο σαν συνέχεια του καλντεριμιού, βαδίζουμε  λίγα μέτρα σ’ αυτόν και αμέσως φεύγουμε αριστερά λοξά σε μονοπάτι με κατεύθυνση βορειοδυτική. Πιο πέρα το μονοπάτι βγαίνει σε εγκαταλελειμμένο χωματόδρομο και τον ακολουθούμε βρίσκοντας και λίγο καλντερίμι παραπάνω στα δεξιά του δρόμου. Στη συνέχεια μπαίνουμε λοξά αριστερά σε άλλο χωματόδρομο και μετά από λίγα μέτρα φθάνουμε σε μεγάλο ανοιχτό λιβάδι.

   Αφήνουμε λοιπόν το δρόμο και βαδίζουμε μέσα στο λιβάδι προς δυσμάς. Στην άλλη άκρη βρίσκουμε προσκυνητάρι σε διασταύρωση πολλών χωματόδρομων. Συνεχίζουμε ευθεία στην ίδια δυτική κατεύθυνση και πιο πέρα ο κύριος δρόμος στρίβει αριστερά, ενώ εμείς προχωρούμε ευθεία δυτικά σε δευτερεύοντα στενό χωματόδρομο, ο οποίος σε λίγο αρχίζει να ανηφορίζει αλλάζοντας κατεύθυνση προς βορράν. Αφήνουμε διασταύρωση στα δεξιά μας που οδηγεί σε μια λάκκα με νερό και συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε. Για λίγο διάστημα παραπάνω βρίσκουμε τμήμα από το παλιό μονοπάτι λίγο δεξιότερα, παράλληλα με το δρόμο.

Τελικά βγαίνουμε λοξά σε φαρδύτερο χωματόδρομο που ακολουθούμε και ακολούθως πάμε δεξιά σε διασταύρωση. Λίγο παραπέρα, πριν από μια αριστερή στροφή του δρόμου, φεύγουμε δεξιά προς βορράν σε δευτερεύοντα στενό χωματόδρομο. Πιο πάνω βαδίζουμε δίπλα σε μια περίφραξη και στη συνέχεια βρίσκουμε στα δεξιά μας φαρδύ ωραίο καλντερίμι που ανηφορίζει στη ράχη.
Το καλντερίμι βγαίνει σε αγροτικό δρόμο που αμέσως διασταυρώνεται λοξά με άλλον και στη διασταύρωση υπάρχει μικρό εκκλησάκι. Εμείς πάμε δεξιά και πιο κάτω φθάνουμε σε λιμνούλα με νερό. Αριστερά από το δρόμο υπάρχει αντλιοστάσιο και στα δεξιά μας περίφραξη. Εδώ φεύγουμε δεξιά και βαδίζουμε προς βορράν σε μονοπάτι ανάμεσα στην περίφραξη και το νερόλακκο.
Σύντομα ξαναβρίσκουμε καλντερίμι που κατηφορίζει και παρακάτω γίνεται μονοπάτι και  στη συνέχεια χωματόδρομος. Δεξιά μας υπάρχει χωράφι. Ο δρόμος διασταυρώνεται κάθετα με άλλον χωματόδρομο, εμείς πάμε ευθεία μπροστά και βρίσκουμε πάλι καλντερίμι, που αμέσως χωρίζεται στα δύο. Ακολουθούμε το δεξιό κλάδο που κατηφορίζει ελαφρά, παράλληλα με μικρό ρέμα που σχηματίζεται στα δεξιά μας.

   Σε λίγο φθάνουμε στα πρώτα σπίτια του Σέσκλου, όπου το καλντερίμι τελειώνει  και βγαίνουμε αριστερά σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο, που αμέσως διακλαδίζεται και πάμε δεξιά και κατόπιν αριστερά προς τα κάτω. Περνάμε ρεματάκι και φθάνουμε σε μικρή πλατεία με παλιό πηγάδι. Στη γωνία αριστερά είναι το φαρμακείο του χωριού. Μπροστά μας είναι η κεντρική πλατεία του χωριού με το πάρκινγκ, όπου είναι και το τέρμα των λεωφορείων.

Κάπουρνα (Γλαφυρά) – Κάτω Κερασιά

kapourna
Διάρκεια: 1.30΄
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Μέγιστο υψόμετρο: 400 μ.

    Διαδρομή κατάλληλη για χειμωνιάτικους μήνες, καθώς περνά από χαμηλή βλάστηση με πουρνάρια κυρίως που δεν προσφέρει σκιά, βαδίζοντας σε μονοπάτι και αγροτικό δρόμο. Υπάρχει πρόσβαση με λεωφορείο του ΚΤΕΛ στην αρχή και το τέλος της. Μπορεί να συνδυαστεί και με τη διαδρομή Κάπουρνα-Κανάλια.

    Η αρχή γίνεται στην άσφαλτο λίγα μέτρα μετά τα τελευταία σπίτια της Κάπουρνας, πηγαίνοντας προς Κερασιά. Ακολουθούμε αγροτικό δρόμο που ανηφορίζει αριστερά και στην αρχή του είναι τσιμενταρισμένος. Παραπάνω διακρίνουμε τμήματα καλντεριμιού μέσα στο δρόμο. Σε λίγο φθάνουμε σε διασταύρωση με άλλον αγροτικό δρόμο από αριστερά. Εμπρός μας συνεχίζει κατηφορικά το μονοπάτι προς Κανάλια. Εμείς προχωρούμε δεξιά στον αγροτικό δρόμο που ανηφορίζει ομαλά με κατεύθυνση βορειοανατολική.

kato-kerasia

Παραπάνω, εκεί που ο δρόμος στρίβει δεξιά, φεύγουμε αριστερά βλέποντας τα κόκκινα σημάδια και ακολουθούμε φαρδύ μονοπάτι που ανηφορίζει προς βορράν.  Σε λίγο βαδίζουμε σε επίπεδο έδαφος και μπροστά μας αρχίζει να σχηματίζεται μικρή ρεματιά. Η πορεία μας γίνεται βορειοανατολική και ελαφρά κατηφορική, έχοντας τη ρεματιά στα αριστερά μας, ενώ βλέπουμε και τη λίμνη Κάρλα και τα Κανάλια. Στα δεξιά μας έχουμε το ύψωμα Μετόχι (475 μ.).

   Φθάνουμε σε ξέφωτο και συνεχίζουμε δεξιά προς ανατολάς, βγαίνοντας σε μεγαλύτερο ξέφωτο που το διασχίζουμε με πορεία ανατολική ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια. Μετά από λίγο ακόμα διάστημα σε επίπεδο έδαφος στην ίδια πορεία (προσοχή στις γιδόστρατες που φεύγουν προς διάφορες κατευθύνσεις) το μονοπάτι μας αρχίζει να κατηφορίζει παίρνοντας κατεύθυνση βορειοανατολική. Απέναντι θα δούμε πανοραμικά την Κάτω Κερασιά.

   Κατεβαίνοντας, αγνοούμε διασταυρώσεις με μονοπάτια που φεύγουν προς τα αριστερά (βόρεια) και οδηγούν σε ξέφωτα που βλέπουμε πιο κάτω μπροστά μας και αριστερά. Η πορεία μας συνεχίζει πάντα βορειοανατολική και τελικά βγαίνουμε σε κτήμα.  Ακολουθούμε χωματόδρομο δεξιά μέσα στο κτήμα που κατηφορίζει, στρίβει αριστερά κάτω σε άλλο ακαλλιέργητο κτήμα με δέντρα και αφού παρακάτω περάσει ένα μικρό ρέμα, διασταυρώνεται λοξά από δεξιά με άλλο αγροτικό δρόμο. Σε λίγο βγαίνουμε στην άσφαλτο, που κάνει μια φουρκέτα προς τα δεξιά και βλέπουμε μπροστά μας την Κάτω Κερασιά. Μετά τη στροφή, δίπλα σε στύλο της ΔΕΗ, βρίσκουμε στενό μονοπάτι που κατηφορίζει ανάμεσα σε πουρνάρια και βγαίνει σε ασφαλτόδρομο, πλάι στην κοίτη του ρέματος της Κερασιάς. Ακολουθώντας τον, σε λίγο φθάνουμε στην εκκλησία του χωριού.

 

Φυτόκο – Μακρινίτσα

fytoko

Απόσταση: 7,1 χλμ.
Διάρκεια: 3,5 ώρες (με στάσεις)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Υψομετρική διαφορά: από 195 (Φυτόκο) σε 700 σε 620 μ. (Mακρινίτσα)
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Κατεβάστε ίχνος GPS:  H διαδρομή στο Everytrail    H διαδρομή στο Wikiloc

Η περιοχή του Φυτόκου ανήκε παλιότερα στην κοινότητα Μακρινίτσας. Η επικοινωνία γινόταν με καλντερίμι-μονοπάτι που βαδίζει ως επί το πλείστον σε πετρώδες έδαφος με χαμηλή βλάστηση, μας αποζημιώνει όμως με την εκπληκτική πανοραμική θέα που προσφέρει από διάφορα σημεία προς Μακρινίτσα-Πορταριά και Βόλο-Παγασητικό, μέχρι το Σέσκλο και την Κάπουρνα. Διαδρομή κατάλληλη ιδίως για το χειμώνα, δεν συνιστάται για ζεστές ημέρες με δυνατό ήλιο, καθώς δεν προσφέρει σχεδόν καθόλου σκιά. Καλό είναι να έχουμε μαζί μας και ένα κλαδευτήρι ή πριόνι, γιατί η βλάστηση  στο πρώτο μισό (κοντά στο Φυτόκο και Κλήμα) γίνεται κατά τόπους πολύ πυκνή. Από τη Μακρινίτσα μπορούμε να γυρίσουμε στο Βόλο είτε περπατώντας στο καλντερίμι είτε με λεωφορείο του ΚΤΕΛ και από το σταθμό λεωφορείων με ταξί να επιστρέψουμε στο Φυτόκο για να πάρουμε το αυτοκίνητό μας.

    Η αρχή μπορεί να γίνει από το πάρκινγκ στην εκκλησία της Παναγίας του Φυτόκου. Στην αρχή του πάρκινγκ δίπλα από προσκυνητάρι φεύγει στενός ασφαλτόδρομος δεξιά προς τα σπίτια του χωριού και αμέσως πάμε αριστερά σε χωματόδρομο που κατηφορίζει προς τη ρεματιά. Περνούμε από μια βρύση χωρίς νερό και φθάνοντας κάτω, καθώς ο δρόμος στρίβει, πάμε αριστερά σε στενότερο δρόμο που η είσοδός του φράσσεται με αλυσίδα. Λίγα μέτρα πριν ο δρόμος τερματίσει σε μάντρα, βρίσκουμε στα αριστερά μας το μονοπάτι, αρκετά φαρδύ, που ανηφορίζει με ζιγκ-ζαγκ. Φραγκοσυκιές και βάτα μας δυσκολεύουν για λίγο και βγαίνουμε σε παλιά βρύση βρίσκοντας και στοιχεία καλντεριμιού. Το μονοπάτι λίγο παραπάνω βγαίνει σε αγροτικό δρόμο που ακολουθούμε προς τα επάνω (δεξιά). Ενας δρόμος φεύγει δεξιά αλλά εμείς πάμε ευθεία. Πιο πάνω σε διασταύρωση τριών δρόμων πάμε δεξιά, σε νέα διασταύρωση πάλι δεξιά και κατόπιν αριστερά ανηφορίζοντας.

   Σε λίγο βλέπουμε το μονοπάτι στα αριστερά του δρόμου, αλλά είναι κλεισμένο από βλάστηση και βαδίζουμε δίπλα του σε παράλληλο μονοπάτι μέσα σε ελαιώνα. Παραπάνω, φθάνοντας αμέσως κάτω από σπίτι, το μονοπάτι ανηφορίζει ευθεία λίγο δεξιότερα από το σπίτι αυτό και βγαίνει λοξά σε  χωματόδρομο που ακολουθούμε προς τα δεξιά. Μετά από εκατό μέτρα και αφού προσπεράσουμε ένα καλυβάκι, βλέποντας τα κόκκινα σημάδια φεύγουμε προς τα επάνω στο μονοπάτι, που πορεύεται δίπλα ακριβώς και αριστερά από περίφραξη ιδιοκτησίας. Η θαμνώδης βλάστηση στενεύει το μονοπάτι που έχει στοιχεία καλντεριμιού. Παραπάνω μπαίνει για λίγο διάστημα αυλάκι νερού μέσα στην πορεία μας και μας δυσκολεύει και αυτό.

pelio

    Φθάνουμε στη ράχη και το μονοπάτι-καλντερίμι αρχίζει να κατηφορίζει προς μια αρκετά μεγάλη ρεματιά (Βαθύρρεμα). Στην απέναντι πλαγιά περνάει ο δρόμος που πάει προς τις πηγές Καλιακούδα και Ξηράκια μαζί με γραμμή της ΔΕΗ. Περνάμε το ρέμα, φθάνοντας επάνω διασχίζουμε το δρόμο και ανηφορίζουμε σε στενό δρομάκι που οδηγεί σε τσιμεντένιo κτίσμα δεξαμενής υδραγωγείου λίγα μέτρα ψηλότερα. Συνεχίζοντας, περπατάμε πλέον στην ξερή πετρώδη ράχη του Σαρακηνού έχοντας απεριόριστη θέα προς τα κάτω. Κάθε τόσο συναντάμε στοιχεία καλντεριμιού. Η ανάβαση γίνεται πιο ομαλή, βαδίζουμε για λίγο σε σαφές μονοπάτι σε επίπεδο έδαφος και κατόπιν αρχίζουμε να κατηφορίζουμε προς τη Μακρινίτσα. Στο ύψωμα υπάρχει σταυρός σε ανάμνηση των νεκρών της μάχης της Μακρινίτσας.

makrinitsa

   Κατεβαίνοντας, φθάνουμε στο πέτρινο τοξωτό γεφύρι της Πατωσιάς και ανηφορίζουμε σε μονοπάτι που φθάνει σε μια βρύση χωρίς νερό. Προχωρώντας ευθεία, στρίβουμε σε λίγο αριστερά επάνω σε καλντερίμι που περνά δίπλα από το θαυμάσιο αναπαλαιωμένο αρχοντικό που στεγάζει το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης  και βγαίνει στην πλατεία, δίπλα ακριβώς στο καλντερίμι που κατηφορίζει για Βόλο.

pelio

Λουζίνικο – Κάτω Κερασιά

Απόσταση: 7,6 χλμ.

Διάρκεια: 3 ώρες με στάσεις, καθαρός χρόνος πορείας 2.20΄

Υψομετρική διαφορά: από 113μ. (Λουζίνικο) σε 305μ. σε 125μ. (Κάτω Κερασιά)

Σήμανση: κόκκινα σημάδια

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  Η διαδρομή στο Wikiloc  Η διαδρομή στο EveryTrail

                Μέχρι να γίνει ο ασφαλτόδρομος στις αρχές της δεκαετίας του 60, αυτή ήταν η διαδρομή που ακολουθούσαν οι Κερασιώτες και οι Βενετιώτες για να έρθουν στο Βόλο. Είναι μια ευχάριστη διαδρομή σε μονοπάτι κυρίως, χωρίς μεγάλες υψομετρικές διακυμάνσεις, που αρχίζει και τελειώνει σε ένα πέτρινο τοξωτό γεφύρι. Και αυτή η πορεία είναι καταλληλότερη για χειμωνιάτικους μήνες, καθώς βαδίζει ανάμεσα από χαμηλή βλάστηση που δεν προσφέρει πολλή σκιά. Από την Κάτω Κερασιά μπορούμε να επιστρέψουμε στο Βόλο με το ΚΤΕΛ.

                Στο Λουζίνικο φθάνουμε στρίβοντας προς Φυτόκο από τον περιφερειακό δρόμο του Βόλου και λίγο πριν το Φυτόκο κάνουμε αριστερά σε διασταύρωση. Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος μας βγάζει στο ωραίο πέτρινο τοξωτό γεφύρι που ενώνει τις όχθες του ρέματος του Ξεριά.

Αμέσως μετά το γεφύρι ανηφορίζει προς τα δεξιά στενός δρόμος, που στην αρχή του έχει είκοσι μέτρα καλντερίμι.  Φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου ακολουθούμε τον δεύτερο δρόμο από δεξιά και σε νέα διασταύρωση πάμε δεξιά. Ο χωματόδρομος ακολουθεί την πορεία της ρεματιάς του Ξεριά που έχουμε στα δεξιά μας, χωρίς να κερδίζει ή να χάνει υψόμετρο. Φθάνουμε σε μαντρί, όπου ο δρόμος τερματίζει και συνεχίζει μονοπάτι που έχει λίγα υπολείμματα καλντεριμιού. Η βλάστηση δεξιά και αριστερά στενεύει το μονοπάτι, χωρίς όμως να το κλείνει. Αγνοούμε στενότερο μονοπάτι που ανηφορίζει  αριστερά και συνεχίζουμε σε ίσωμα. Παρακάτω βρίσκουμε διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά κατηφορίζοντας (το δεξιό μονοπάτι, επίσης κατηφορικό, πηγαίνει προς Αγιο Αθανάσιο-Λέσχιανη). Η πορεία μας έχει πλέον αλλάξει κατεύθυνση από βόρεια προς τα δυτικά.

Φθάνουμε στην κοίτη δευτερεύουσας ρεματιάς που χύνεται στον Ξηριά και συνεχίζουμε στην άλλη όχθη ανηφορίζοντας για λίγο, μέχρι που φθάνουμε σε άλλη μικρή ρεματιά κάθετη με την προηγούμενη. Η τοποθεσία ονομάζεται Διπόταμα. Μπαίνουμε μέσα στην κοίτη για λίγα μέτρα και μετά βαδίζουμε σε μονοπάτι εναλλάξ αριστερά και δεξιά της ακολουθώντας το ρέμα προς βορράν. Τελικά, βγαίνουμε δεξιά από την κοίτη σε διασταύρωση, όπου το δεξιό μονοπάτι ανηφορίζει προς Αγιο Αθανάσιο και Λέσχιανη. Εμείς ακολουθούμε το αριστερό μονοπάτι, που βαδίζει για λίγο παράλληλα με το ρέμα, μετά το διασχίζει και ανηφορίζει στην αριστερή όχθη, αλλάζοντας κατεύθυνση προς δυσμάς. Ανηφορίζουμε πλέον έχοντας στα αριστερά μας άλλη ρεματιά, ενώ δεξιά μας επάνω στο ύψωμα βλέπουμε τα βράχια του Κοκκινόβραχου.

Φθάνοντας στη ράχη, όπου υπάρχει και μαντρί, μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο και τον ακολουθούμε για εκατό μέτρα. Στα δεξιά μας έχουμε μεγάλο  χωράφι και ερειπωμένο πέτρινο κτίσμα. Κατόπιν ο δρόμος κάνει στροφή αριστερά, αλλά εμείς τον αφήνουμε και βαδίζουμε ευθεία στο σύνορο του χωραφιού, προς τα βορειοανατολικά. Σε λίγο βρίσκουμε φαρδύ μονοπάτι που κατηφορίζει παράλληλα με αβαθή ρεματιά που είναι λίγο δεξιότερα. Στη συνέχεια πορευόμαστε σε επίπεδο έδαφος με πουρνάρια και βγαίνουμε σε ξέφωτο (λάκκα του Ψυχικού) που το διασχίζει αγροτικός δρόμος. Απέναντι αριστερά συνεχίζει το μονοπάτι, που παραμένει βατό παρά την πυκνή βλάστηση και τελικά βγαίνει σε κτήμα με αμυγδαλιές. Εδώ μέσα στο κτήμα το μονοπάτι γίνεται ασαφές. Βαδίζουμε όμως  βόρεια προς το κτίριο μιας γεώτρησης που είναι μπροστά μας, βρίσκοντας και πεζούλα από ξερολιθιά που δείχνει την πορεία του μονοπατιού. Στα αριστερά μας έχουμε τον κύριο δρόμο Μελισσάτικων-Καναλίων. Πίσω από τη γεώτρηση υπάρχει και λίγο καλντερίμι, που όμως είναι αποκλεισμένο από μπάζα  και έτσι βγαίνουμε στην άσφαλτο λίγο πιο δίπλα και την ακολουθούμε για τετρακόσια μέτρα.

Είκοσι μέτρα πριν από πινακίδα αριστερής στροφής που κάνει η άσφαλτος, προσέχοντας στα δεξιά βρίσκουμε μονοπάτι, που παρακάτω μας βγάζει σε αγροτικό δρόμο και πάμε αριστερά. Σε διασταύρωση στη συνέχεια πάμε πάλι αριστερά. Ο αγροτικός δρόμος σε λίγο βγαίνει στην άσφαλτο, αλλά λίγα μέτρα πριν, εμείς πάμε δεξιά σε κατηφορικό στενό χωματόδρομο, που παρακάτω έχει και υπολείμματα καλντεριμιού και σε λίγο μας βγάζει στην εκκλησία της Κάτω Κερασιάς και στο πέτρινο τοξωτό γεφύρι που υπάρχει δίπλα της. Περνάμε το κερασιώτικο ρέμα και αμέσως φθάνουμε στην πλατεία του χωριού.
Για  να επιστρέψουμε τώρα στο αυτοκίνητό μας που έχουμε αφήσει στο γεφύρι του Λουζίνικου, μια λύση είναι να πάμε με ταξί από το σταθμό του ΚΤΕΛ Βόλου. Μια άλλη λύση είναι να κατεβούμε λίγο πριν τα Μελισσάτικα γυρίζοντας από Κερασιά προς Βόλο με το ΚΤΕΛ, σε σημείο όπου αριστερά από την άσφαλτο είναι μόνιμα παρκαρισμένο βυτίο και να ακολουθήσουμε το χωματόδρομο. Σε 200 μέτρα πάμε αριστερά σε στενότερο χωματόδρομο που κατηφορίζει ελαφρά και βαδίζοντας συνέχεια ευθεία σε αυτόν (αγνοούμε λίγο παρακάτω νέα διασταύρωση αριστερά που επίσης κατηφορίζει) και αφού περάσουμε  και από μια βρύση, φθάνουμε μετά από 2,2 χιλιόμετρα στο γεφύρι.

Αργαλαστή – Λεφόκαστρο – Κάλαμος

Απόσταση: 8,6 χλμ.
Διάρκεια: 2 ώρες και 45΄ (μικτή, με στάσεις)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Μέγιστο υψόμετρο: 255 μ. (πλατεία Αργαλαστής)
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναί (Λεφόκαστρο)
Η διαδρομή στο Everytrail
Η διαδρομή στο Wikiloc  (Kατεβάστε ίχνος GPS)

    Αυτή είναι μια από τις ωραιότερες διαδρομές του Νοτίου Πηλίου, που κατηφορίζει από την Αργαλαστή στον παραθαλάσσιο οικισμό του Λεφοκάστρου και από εκεί μας πηγαίνει στον επίσης παραθαλάσσιο Κάλαμο. Από τον Κάλαμο μπορούμε να επιστρέψουμε στην Αργαλαστή (βλέπε διαδρομή Αργαλαστή-Κάλαμος) ολοκληρώνοντας τον κύκλο με συνολική μικτή διάρκεια 4 ωρών περίπου, ή άν έχουμε διάθεση και λίγη ακόμη αντοχή, να συνεχίσουμε παραλιακά προς Πάου και από εκεί να επιστρέψουμε πάλι στην Αργαλαστή με συνολική διάρκεια περίπου 5 ώρες με στάσεις (βλέπε διαδρομή Κάλαμος-μονή Πάου-Αργαλαστή).

    Αρχίζοντας λοιπόν από την πλατεία της Αργαλαστής, από τη γωνία του φαρμακείου ακολουθούμε τον στενό τσιμενταρισμένο δρόμο που κατευθύνεται δυτικά και περνά μπροστά από το ταχυδρομείο. Φθάνουμε σε διασταύρωση, όπου στη γωνία αριστερά είναι το ανακαινισμένο πέτρινο κτίριο του παλιού παρθεναγωγείου. Ευθεία μπροστά μας συνεχίζει το καλντερίμι για Κάλαμο. Εμείς στρίβουμε δεξιά, ακολουθώντας επίσης καλντερίμι με κατεύθυνση βόρεια. Το καλντερίμι παρακάτω χαλάει για τριάντα μέτρα και γίνεται σαν φαρδιά αυλακιά σε πετρώδες έδαφος.

Βαδίζοντας στη συνέχεια σε ωραίο καλντερίμι, περνάμε το μικρό ρέμα του Πνευματικού από γεφυράκι, διασχίζουμε εγκάρσια ένα χωματόδρομο και μετά από λίγο βγαίνουμε σε δεύτερο χωματόδρομο, όπου πάμε προς τα αριστερά κατηφορίζοντας. Μέσα στο δρόμο διακρίνουμε το καλντερίμι, τo oπoίο μετά από πενήντα μέτρα βγαίνει λοξά δεξιά από το δρόμο και το ακολουθούμε. Περνούμε δίπλα από πυλώνα ηλεκτρικού ρεύματος και σε λίγο φθάνουμε στο ωραίο πέτρινο τοξωτό γεφύρι της Ροδιάς.

Μετά το ρέμα της Ροδιάς, το καλντερίμι ανηφορίζει και τελικά βγαίνει στην άσφαλτο που πηγαίνει Λεφόκαστρο, στο σημείο όπου αριστερά φεύγει και χωματόδρομος προς Κάλαμο. Στη διασταύρωση υπάρχει πινακίδα και προσκυνητάρι. Ακολουθούμε την άσφαλτο για ένα χιλιόμετρο, αφού έχει καλύψει το καλντερίμι και κατόπιν, προσέχοντας στα αριστερά μας, βρίσκουμε τη συνέχεια του καλντεριμιού που κατηφορίζει ανάμεσα σε πεζούλες από ξερολιθιά. Παρακάτω συναντάμε την άσφαλτο, τη διασχίζουμε εγκάρσια και μετά από λίγο την ξανασυναντάμε. Μέχρις εδώ χρειαστήκαμε κάτι λιγότερο από μιάμιση ώρα για απόσταση 4,8 χλμ. Αν ακολουθήσουμε την άσφαλτο προς τα δεξιά, θα φθάσουμε σε τριακόσια μέτρα στην κύρια παραλία του Λεφοκάστρου.

    Για να πάμε τώρα στον Κάλαμο, συνεχίζουμε στο καλντερίμι που κατηφορίζει περνώντας από παλιά βρύση με χρονολογία 1777 που έχει καλό νερό. Σε λίγα λεπτά φθάνουμε σε ωραία αμμουδερή παραλία.

Στην άλλη άκρη της παραλίας ανεβαίνουμε για λίγα μέτρα σε μονοπάτι και βγαίνουμε σε στενό χωματόδρομο. Από κάτω μας περνά ο αγωγός μεταφοράς νερού από το φράγμα Παναγιώτικο. Δυστυχώς οι εργασίες κατασκευής του αγωγού χάλασαν το ωραίο μονοπάτι με μικρά τμήματα καλντεριμιού που υπήρχε εδώ προηγουμένως.

    Βαδίζουμε λοιπόν στο δρόμο και αμέσως υπάρχει διασταύρωση με δρόμο αριστερά που ανηφορίζει. Εμείς πάμε ευθεία χωρίς να απομακρυνόμαστε από τη θάλασσα που είναι  στα δεξιά μας. Τελικά ο δρόμος βγαίνει κάθετα σε άλλον χωματόδρομο και τερματίζει, πάμε αριστερά προς τα πάνω για δέκα μέτρα και αμέσως στρίβουμε δεξιά μέσα σε κτήμα, υπερπηδώντας χαμηλή περίφραξη στην είσοδο. Το μονοπάτι, που έχει κόκκινα σημάδια όπως και όλη η διαδρομή, συνεχίζει για λίγο μέσα στο κτήμα, μετά έχουμε στα δεξιά μας άλλη ιδιοκτησία με περίφραξη, στη συνέχεια κατηφορίζουμε προς τη θάλασσα και σύντομα βγαίνουμε στη μικρή παραλία του Αγίου Σώστη.

    Στην άκρη της παραλίας περνά αγροτικός δρόμος και τον ακολουθούμε για δέκα λεπτά προς νότον. Εκεί που ο κύριος δρόμος στρίβει ομαλά αριστερά, τον αφήνουμε και συνεχίζουμε ευθεία δεξιότερα σε στενό δρόμο ελαφρά κατηφορικό, που τελικά γίνεται μονοπάτι και μας βγάζει στην βόρεια άκρη της παραλίας του Καλάμου.

    Βαδίζουμε για λίγο στην παραλία και εκεί που φαίνεται να τελειώνει, πάμε για λίγα μέτρα αριστερά και μετά δεξιά σε τσιμενταρισμένο στενό δρόμο παράλληλο με τη θάλασσα. Περνάμε από πεζογέφυρα το ρέμα της Ροδιάς και σύντομα ξαναβγαίνουμε στην παραλία. Λίγο πριν το μέσο της παραλίας, εκεί όπου υπάρχει πινακιδάκι ορειβατικό καρφωμένο σε στύλο της ΔΕΗ, συναντούμε το καλντερίμι που ανηφορίζει για Αργαλαστή.

Αργαλαστή – Λαύκος

 

Kατεβάστε ίχνος GPS: H διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο Everytrail
Απόσταση: 7,1 χλμ.

Διάρκεια: 2.15΄

Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακιδάκια

Μέγιστο υψόμετρο: 310 μ. (Λαύκος)

Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Χατζόβρυση Λαύκου

Καθώς ερχόμαστε από Βόλο και φθάνουμε στο κέντρο της Αργαλαστής, στρίβουμε αριστερά προς Ξινόβρυση και αμέσως δεξιά προς νότον σε στενό ασφαλτόδρομο (παλιότερα καλντερίμι), ο οποίος μας οδηγεί ευθεία στο νεκροταφείο της Αργαλαστής. Από εκεί συνεχίζουμε σε στενό χωματόδρομο, που σύντομα εμφανίζει τμήματα καλντεριμιού και βαδίζει σε ομαλό έδαφος. Συναντούμε διχάλα και πάμε  δεξιά παρατηρώντας τα κόκκινα σημάδια και σε νέα διασταύρωση πάμε ευθεία, έχοντας στα αριστερά μας μια φάρμα αλόγων. Ο αγροτικός δρόμος όπου βαδίζουμε, ο οποίος παλιότερα ήταν μονοπάτι-καλντερίμι, κατηφορίζει στην πλαγιά, σε διασταύρωση πάμε ευθεία και φθάνουμε σε ελαιώνα.

Από δεξιά μας έρχεται λοξά άλλος χωματόδρομος από το Μετόχι και ενώνεται στην πορεία μας. Μέσα στο δρόμο διακρίνουμε και άλλα τμήματα καλντεριμιού. Περνάμε κοντά στην άσφαλτο που πηγαίνει προς Λαύκο και συνεχίζουμε στο χωματόδρομο με κατεύθυνση νότια, αγνοώντας διασταυρώσεις με άλλους δρόμους που φεύγουν αριστερά.

Τελικά βγαίνουμε στην άσφαλτο και περνάμε απέναντι, όπου βρίσκουμε λίγο αριστερότερα τη συνέχεια του μονοπατιού, που διανοίχθηκε στις αρχές του 2011 με πολύ κόπο από το σύλλογο φίλων των καλντεριμιών Νοτίου Πηλίου. Μετά τη χάραξη και ασφαλτόστρωση του αμαξιτού δρόμου στις αρχές της δεκαετίας του 60, το μονοπάτι σύντομα εγκαταλείφθηκε και είχε καταντήσει μια αδιάβατη ζούγκλα.

Το μονοπάτι περνά δίπλα από δύο ερειπωμένα καλύβια, διασχίζει μικρή ρεματιά και ανηφορίζοντας μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο που έρχεται από δεξιά μας και παραπάνω ξαναβγαίνουμε στην άσφαλτο, που διασχίζουμε λοξά. Στην άλλη πλευρά βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού, που ανηφορίζει στη ράχη, βαδίζει μετά για λίγο σε επίπεδο έδαφος και μπαίνει σε αγροτικό δρόμο που κατηφορίζει, διασχίζει ξανά την άσφαλτο λοξά και συνεχίζει κατηφορίζοντας την πλαγιά, όπου συναντούμε πάλι καλντερίμι μέσα στο δρόμο. Περνούμε μικρή ρεματιά και κατόπιν βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού στα αριστερά μας, το οποίο μας οδηγεί σε λίγο στη βρύση του Χατζή. Εδώ αξίζει να κάνουμε μια στάση, για να δροσιστούμε κάτω από το πλατάνι και να απολαύσουμε την ομορφιά του τόπου.

Από τη Χατζόβρυση συνεχίζει ωραίο φαρδύ καλντερίμι που ανηφορίζει  και φθάνουμε στα πρώτα σπίτια του Λαύκου συναντώντας ασφαλτόδρομο, όπου πάμε για λίγα μέτρα αριστερά και κατόπιν δεξιά σε καλντερίμι που ελισσόμενο μας οδηγεί στην πλατεία του Λαύκου.