Όλα τα άρθρα του/της q17032alex

5.614 «ώπα» έγραψαν τον Βόλο στο Guinness, για το μεγαλύτερο συρτάκι!

ΥΠΟ τους ήχους του Μίκη Θεοδωράκη και του θρυλικού Ζορμπά…

Το μεγαλύτερο συρτάκι στον κόσμο είναι γεγονός και το χόρεψαν 5.614 Βολιώτες, τη νύχτα της 31ης Αυγούστου του 2012, στην παραλία της πόλης, υπό τους ήχους του Μίκη Θεοδωράκη και του θρυλικού Ζορμπά, καταφέρνοντας να γράψουν τον Βόλο στο βιβλίο Guinness.

Αυτό θα γράψει ο ιστορικός του μέλλοντος, για να κάνει και μία αναφορά στην ψυχή των κατοίκων αυτής της χώρας, που τόσο δοκιμάζονται αυτές τις μέρες. Ίσως να γράψει και πολλά περισσότερα. Ποιός ξέρει;

Με τις πρόβες πάντως στο Πανθεσσαλικό Στάδιο να έχουν προηγηθεί επιτυχώς πριν μέρες, από το πρωί της Παρασκευής οι εργασίες βρέθηκαν σε πλήρη σε εξέλιξη. Ακολούθησαν τα τελευταία check, η υποδοχή αρκετών λεωφορείων, κυρίως από την υπόλοιπη Θεσσαλία, η διανομή των διαπιστεύσεων στους συμμετέχοντες και σιγά – σιγά ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο πλημμύρισε από Βολιώτες κάθε ηλικίας.

Έτσι συνέβη και λίγα λεπτά μετά τις 21.30 δόθηκε το σύνθημα… 5.614 Βολιώτες, φωνάζοντας «ώπα» και χορεύοντας για 5 λεπτά και 1 δευτερόλεπτο, έγραψαν τον Βόλο στο Guinness, για το μεγαλύτερο συρτάκι στον κόσμο, όπως ανακοίνωσε λίγα λεπτά πριν τις 22.00 η Βρετανίδα κριτής των βραβείων, παρακολουθώντας πλέον τις αγκαλιές και τα τραγούδια των Βολιωτών αλλά και τα βεγγαλικά που έκαναν τη νύχτα μέρα στον βολιώτικο ουρανό.

Μεταξύ των 5.614 χορευτών, βρέθηκαν και οι νεανίδες της Εθνικής Ομάδας Συγχρονισμένης Κολύμβησης με τον προπονητή τους, αφού βρίσκονται ήδη στην πόλη, επ” αφορμή του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Συγχρονισμένης Κολύμβησης, που θα φιλοξενηθεί στον Βόλο.

Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι επικεφαλής της διοργάνωσης ήταν ο Κώστας Χαλέβας, ως πρόεδρος της ΕΚΠΟΛ, με την συνεργασία υπηρεσιών του πρώτου και δεύτερου βαθμού τοπικής Αυτοδιοίκησης και την συνδρομή του Απόστολου Αθανασού, ως προέδρου της Αναπτυξιακής Εταιρείας του Επιμελητηρίου Μαγνησίας και της Ένωσης Καταστημάτων Εστίασης και Διασκέδασης Νομού Μαγνησίας.

Κατά γενική ομολογία, τέλος, τη νύχτα αυτή θα τη θυμόμαστε κυρίως γιατί είδαμε χιλιάδες Βολιωτών αγκαλιασμένους, σε μία από τις δυσκολότερες συγκυρίες της Ιστορίας, σε μια παραλία κατάμεστη, φεγγαρόλουστη, πρωτίστως όμως διαφορετική.

Πηγή: (Κείμενο και φωτογραφία) www.e-volos.gr

Στους ρυθμούς του Ζορμπά ο Βόλος

Πλήθος απλού κόσμου που συμμετέχουν στο συρτάκι, χορευτικοί και πολιτιστικοί σύλλογοι συγκεντρώθηκαν σήμερα το πρωί στην παραλία του Βόλου για την πρόβα στο μεγαλύτερο συρτάκι στον κόσμο στις 31 Αυγούστου το βράδυ, που διοργανώνεται από την ΕΚΠΟΛ, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Θεσσαλίας, του Δήμου Βόλου, των Περιφερειακών Ενοτήτων Μαγνησίας και Σποράδων, Λάρισας, Τρικάλων, Καρδίτσας και των Δήμων, Λάρισας, Τρικάλων, Καρδίτσας.

Στην πρόβα παραβρέθηκαν ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Αγοραστός, ο Δήμαρχος Βόλου κ. Σκοτινιώτης και η Πρόεδρος τουριστικής προβολής του Δήμου Βόλου κα Μπαρτζώκα. Η πρόβα μαγνητοσκοπήθηκε με σκοπό να προβληθεί σε τηλεοπτικά κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας. Οι επόμενες πρόβες για το συρτάκι θα πραγματοποιηθούν Τετάρτη 22 Αυγούστου στο Πανθεσσαλικό Στάδιο στις 8 το βράδυ, ενώ η τελική πρόβα της παραλίας θα γίνει την Παρασκευή 24 Αυγούστου στην παραλία του Βόλου στις 9.00 το βράδυ και η τελική πρόβα στο Πανθεσσαλικό Στάδιο την Τετάρτη 29 Αυγούστου στις 8.00 το βράδυ.

Ο πρόεδρος της ΕΚΠΟΛ Κώστας Χαλέβας δήλωσε, πως όλοι ανεξαιρέτως πρέπει να συμμετέχουμε στις πρόβες τζενεράλε της παραλίας την επόμενη Παρασκευή 24 Αυγούστου και του Πανθεσσαλικού την Τετάρτη 29 Αυγούστου, προκειμένου να πάρουμε τις τελικές θέσεις που θα έχουμε κατά την ημέρα της εκδήλωσης. Επίσης, κάλεσε όσους έχουν απομείνει και θέλουν να συμμετέχουν στο συρτάκι να εγγραφούν άμεσα: είτε στην ιστοσελίδα http://www.sirtakidancerecordvolos2012.gr, όπου ο καθένας μόνος του συμπληρώνει τα στοιχεία του, είτε να συμπληρώσουν τα στοιχεία τους (ονοματεπώνυμο, τηλέφωνο, ηλεκτρονική διεύθυνση- e-mail) και να τα δώσουν στις πρόβες ή να τα στείλουν μέσω email στην ηλεκτρονική διεύθυνση: ekpol.magn@yahoo.gr ή ekpol.magn@thessaly.gov.gr. ή να το δηλώσουν στο τηλ. 2421352535 Ο Δήμαρχος Βόλου Ο κ. Σκοτινιώτης παραβρέθηκε σήμερα μαζί με τον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κ. Αγοραστό στη μεγάλη πρόβα που έγινε στο χώρο της παραλίας και καλύφθηκε από τοπικά αλλά και πανελλήνιας εμβέλειας τηλεοπτικά δίκτυα.

Να σημειωθεί ότι δεκάδες ΜΜΕ από την Ελλάδα και το εξωτερικό έχουν εκδηλώσει ζωηρό ενδιαφέρον για το γεγονός και αναμένεται να κατακλύσουν το βράδυ της 31ης Αυγούστου την περιοχή, προκειμένου να καλύψουν τη διοργάνωση. «Πρόκειται για ένα γεγονός που θα επιτρέψει στην πόλη του Βόλου να εξασφαλίσει, για ακόμη μια φορά, τεράστια προβολή εντός και εκτός συνόρων», επεσήμανε σε δηλώσεις του ο κ. Σκοτινιώτης και πρόσθεσε ότι «η απήχηση που έχει η διοργάνωση αποδεικνύει πως στην εποχή της κρίσης χρειάζεται φαντασία και λύσεις, οι οποίες χωρίς μεγάλο οικονομικό κόστος επιτυγχάνουν να στηρίξουν τον σχεδιασμό για το τουριστικό μέλλον του τόπου». Ταυτόχρονα, συνέχισε ο κ. Σκοτινιώτης, «βγαίνει για μια ακόμη φορά ένα σημαντικό μήνυμα: ότι ο Βόλος είναι μια δυναμική και συνεκτική κοινωνία, με ισχυρό εθελοντικό κίνημα και μεγάλη οργανωτική εμπειρία, που μας επιτρέπει να αναλαμβάνουμε μεγάλες διοργανώσεις.

Να υπενθυμίσω ότι αμέσως μετά το συρτάκι θα φιλοξενήσουμε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συγχρονισμένης Κολύμβησης Νεανίδων, ένα κορυφαίο γεγονός διεθνούς εμβέλειας, που αποτελεί συνέχεια του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Πόλο Νέων Ανδρών, του προκριματικού τουρνουά πόλο γυναικών για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2013 και άλλων σημαντικών αθλητικών γεγονότων. Αποδεικνύεται, δηλαδή, για μια ακόμη φορά, ότι ο Βόλος μπορεί να ανταποκριθεί με απόλυτη επιτυχία στη φιλοξενία μεγάλων διοργανώσεων και προσωπικά θέλω να ευχαριστήσω όλους τους εθελοντές – χορευτές, οι οποίοι δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους για να υπηρετήσουν αυτόν ακριβώς τον στόχο». Καταλήγοντας ο Δήμαρχος Βόλου κάλεσε τους Βολιώτες να δώσουν το παρών στις 31 του Αυγούστου στην παραλία του Βόλου και να αγκαλιάσουν την προσπάθεια, δηλώνοντας έστω και τώρα συμμετοχή στο συρτάκι.

Πηγή:taxydromos.gr

ΜΑΚΡΙΝΙΤΣΑ – ΣΤΑΓΙΑΤΕΣ

Απόσταση: 5,8 χλμ.
Διάρκεια: 2 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 1.40΄)
Υψόμετρο: Από 630 μ. (Μακρινίτσα) σε 285 μ. (γεφύρι Κάππα) σε 398 μ. (Σταγιάτες)
Σήμανση: πινακίδες, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι

Η διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο Everytrail   (κατεβάστε ίχνη GPS)

Aυτή είναι μια κυκλική διαδρομή, που από την πλατεία της Μακρινίτσας κατηφορίζει αρχικά στο καλντερίμι προς Βόλο. Φθάνοντας στην Κουκουράβα, την κάτω συνοικία της Μακρινίτσας, περνά το Μέγα ρέμα από πέτρινο τοξωτό γεφύρι και ανηφορίζει σε μονοπάτι προς τις Σταγιάτες. Από εκεί, ακολουθώντας ανατολικότερο μονοπάτι-καλντερίμι, περνά ξανά το ρέμα και επιστρέφει στη Μακρινίτσα. Φυσικά η διαδρομή μπορεί να γίνει και αντιστρόφως, ή μόνο σε ένα τμήμα της. Σημαντικό πλεονέκτημά της είναι η εκπληκτική θέα που προσφέρει, από πολλά σημεία, προς το Βόλο, τη θάλασσα και τις κατάφυτες πλαγιές της ρεματιάς.

            Από την πλατεία της Μακρινίτσας, δίπλα στην εκκλησία δυτικά, ξεκινούν δύο καλντερίμια. Το δεξιότερο ανηφορίζει ελαφρά στην αρχή του, πηγαίνοντας προς το Σαρακηνό και το Φυτόκο. Εμείς ακολουθούμε το αριστερότερο φαρδύ καλντερίμι, πραγματικό πέτρινο έργο τέχνης, που κατηφορίζει με ελιγμούς ανάμεσα στα σπίτια του χωριού.

Περνούμε από τις εκκλησίες του Αγίου Αθανασίου και Αγίου Γεωργίου και, πλησιάζοντας στην άσφαλτο, το καλντερίμι φαίνεται να κάνει στροφή δεξιά. Όμως παρακάτω είναι τελείως κλεισμένο και αδιάβατο λίγα μέτρα πάνω από το δρόμο, και έτσι συνεχίζουμε ευθεία σε τσιμεντόδρομο, περνώντας κάτω από το αρχοντικό Σταφυλοπάτη και βγαίνουμε στην άσφαλτο, που ακολουθούμε για εκατό μέτρα προς τα κάτω. Βρίσκουμε τη συνέχεια του καλντεριμιού στα αριστερά μας και παρακάτω διασχίζουμε το δρόμο και συνεχίζουμε κατηφορίζοντας προς το αρχοντικό Νάνου.

       Περνάμε από πλατάνι δίπλα σε βρύση χωρίς νερό, και παρακάτω έχουμε δύο διασταυρώσεις καλντεριμιών στα δεξιά που κατηφορίζουν προς Βόλο. Εμείς συνεχίζουμε ευθεία σε ίσιωμα, περνάμε από μια βρύση χωρίς νερό και από μια ακόμα στεγνή τριπλή κρήνη με πλατάνι και μετά κατεβαίνουμε στην άσφαλτο (υπάρχει στο σημείο αυτό πινακίδα προς αρχοντικό Αργυρώ). Απέναντι κατηφορίζει στενός τσιμεντόδρομος. Τον ακολουθούμε και αμέσως πάμε δεξιά σε μονοπάτι, που μας φέρνει στην περιοχή Ταμπάκικα στο Μέγα ρέμα. Εδώ υπάρχει το δίτοξο πέτρινο τοξωτό γεφύρι του Κάππα, δίπλα στα ερείπια βυρσοδεψείου. Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, κάποιες πέτρες λείπουν από τη βάση του ανατολικού τόξου, δημιουργώντας ανησυχία για τη σταθερότητα του γεφυριού. Μακάρι να αναληφθεί σύντομα δράση για την επισκευή του.

           Περνούμε το ρέμα και στην απέναντι όχθη συνεχίζουν δύο μονοπάτια. Το  δεξιότερο ακολουθεί το ρέμα κατηφορίζοντας προς Αηδονοφωλιές-Άγιο Ονούφριο. Εμείς παίρνουμε το αριστερότερο που ανηφορίζει στην πλαγιά. Παραπάνω βγαίνουμε σε στενό ανηφορικό δρόμο που συναντά διασταύρωση και πάμε δεξιά. Σε λίγο βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού στα αριστερά και ανηφορίζουμε. Φθάνοντας στα πρώτα σπίτια των Σταγιατών, βαδίζουμε για λίγα μέτρα σε καλντερίμι. Είναι καλύτερο να μην ακολουθήσουμε το κόκκινο βέλος που στρίβει αριστερά, αλλά βαδίζοντας λίγο ακόμα ευθεία σε ίσιωμα, μετά πάμε λοξά αριστερά σε τσιμενταρισμένο  καλντερίμι με σκαλοπάτια,  που μας βγάζει σε τσιμεντόδρομο. Λίγα μέτρα πιο πάνω ο δρόμος κάνει στροφή δεξιά και μας φέρνει στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στην πλατεία των Σταγιατών.

            Αφού δροσιστούμε στην παλιά βρύση με την αραβική επιγραφή κάτω από τη σκιά των δύο μεγάλων πλατάνων, συνεχίζουμε την πορεία μας σε λιθόστρωτο διασχίζοντας την άσφαλτο προς τα πάνω. Καθώς συναντούμε και άλλη βρύση, στρίβουμε αριστερά στο πλακόστρωτο που παραπέρα βγαίνει στην άσφαλτο. Μετά από πενήντα μέτρα πάμε λοξά δεξιά σε ανηφορικό τσιμεντόδρομο, που οδηγεί στο γυναικείο μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Αριστερά από την είσοδο του μοναστηριού συνεχίζει στενός αγροτικός δρόμος και τον ακολουθούμε, βλέποντας μπροστά μας στο βάθος τη Μακρινίτσα. Μετά από κάμποση πορεία, εκεί όπου ο δρόμος κάνει φουρκέτα αριστερά, τον αφήνουμε και συνεχίζουμε ευθεία σε μονοπάτι, που μας φέρνει σε ξύλινο γεφυράκι, το οποίο κατασκευάστηκε πρόσφατα από δραστήριους κατοίκους των Σταγιατών. Περνούμε το ρέμα και ανηφορίζοντας το μονοπάτι εμφανίζει και τμήματα καλντεριμιού, για να μας βγάλει τελικά στην είσοδο της Μακρινίτσας, στο πλάτωμα όπου κάνουν στροφή τα λεωφορεία.

ΚΙΣΣΟΣ

Ο Κισσός είναι ένα μικρό, ορεινό χωριό κτισμένο σε μια υπέροχη τοποθεσία σε 520 μέτρα υψόμετρο, κυριολεκτικά κρυμμένο στην οργιώδη βλάστηση και σχεδόν «αόρατο», καθώς βρίσκεται περίπου 2 χλμ πάνω από τον κεντρικό δρόμο. Η πρόσβαση στον Κισσό τα τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί καθώς έχει φτιαχτεί νέος δρόμος που τον συνδέει με τα Χάνια: κατευθυνόμενοι από τα Χάνια προς το χιονοδρομικό κέντρο Αγριόλευκες θα δούμε στα αριστερά μας μια μικρή πινακίδα προς Κισσό. Ακολουθώντας την ένδειξη αυτή διασχίζουμε πυκνά δάση και φτάνουμε σε δεκαπέντε λεπτά περίπου στον Κισσό.

Τα δάση οξιάς και καστανιάς που τυλίγονται γύρω του είναι τόσο ψηλά όσο και πυκνά που σε μερικά σημεία γίνονται αδιαπέραστα. Κισσοί πλέκονται στους κορμούς κάθε είδους δέντρων, δίνοντας στο χωριό μια ξεχωριστή μοναδικότητα, διατηρώντας παράλληλα το παραδοσιακό του χρώμα. Είναι ένα τοπίο αγκαλιασμένο από το πράσινο και με την πιο ονειρική θέα προς το Αιγαίο όπου μπορείτε εύκολα να χαλαρώσετε και να ονειρευτείτε. Δεν υπάρχει επισκέπτης που να βρέθηκε στον Κισσό και να μην τον λάτρεψε.

Στην όμορφη λιθόστρωτη πλατεία βρίσκεται η τρίκλιτη βασιλική της Αγίας Μαρίνας, η οποία θεωρείται ένα από τα καλυτέρα και αντιπροσωπευτικότερα στο είδος της εκκλησιαστικά μνημεία του Πηλίου. Η Αγία Μαρίνα φημίζεται για την ιστορία της, την αρχιτεκτονική της και τον εσωτερικό της διάκοσμο. Κτισμένη το 1650, εντυπωσιάζει τους επισκέπτες της με το επίχρυσο ξυλόγλυπτο τέμπλο στο εσωτερικό της, τους τέσσερεις τρούλους στην οροφή του κεντρικού κλίτους τους οποίους αγιογράφησε ο Κωνσταντίνος Παγώνης και το πλήθος των τοιχογραφιών, των βυζαντινών εικόνων και των ηθογραφικών παραστάσεων. Ο πρώτος τρούλος απεικονίζει την Αγία Μαρίνα και σκηνές από τον βίο της. Ο δεύτερος τρούλος απεικονίζει την Παναγία, ο τρίτος απεικονίζει τον Χριστό και ο τέταρτος το Θεό με τη μορφή σεβάσμιου γέροντα. Η εικονογράφηση του είναι πολύ καλά διατηρημένη καθώς ο ιερός ναός αποτελεί το διάσημο αξιοθέατο του χωριού και είναι πολλοί οι επισκέπτες που φτάνουν ως τον Κισσό με μοναδική επιθυμία να τον γνωρίσουν.

Στις 17 Ιουλίου πραγματοποιείται το πανηγύρι της Αγίας Μαρίνας με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια και με τη συμμέτοχη όλου του χωριού, ενώ στις 20 Σεπτεμβρίου γιορτάζεται η μνήμη του Αγίου Ευσταθίου. Στην γραφική πλατεία θα συναντήσετε και την προτομή του Ρήγα Φεραίου.

Λίγο έξω από τον Κισσό, υπάρχουν περιοχές όπου η βόλτα με ένα άλογο ή ένα 4×4 θα σας αποκαλύψει έναν πραγματικό επίγειο παράδεισο με πλήθος από εικόνες άγριας φυσικής ομορφιάς που θα σας παρασύρει, ενώ υπάρχουν και διαδρομές που θα ικανοποιήσουν όλους τους λάτρεις της πεζοπορίας. Υπάρχουν μικροί θησαυροί για τον ταξιδιώτη που θέλει να ανακαλύψει κάτι από τη μοναδική γοητεία αυτού του τόπου.

Όποια εποχή και αν βρεθείτε στον Κισσό θα σας αποδείξει ότι γνωρίζει πώς να υποδέχεται εγκάρδια τους επισκέπτες του. Τους χειμερινούς μήνες (όταν το βουνό δεν είναι χιονισμένο) μπορείτε να ανηφορίσετε στο χιονοδρομικό κέντρο Αγριόλευκες, το οποίο βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση. Το χειμώνα ο καινούργιος δρόμος που συνδέει τα Χάνια με τον Κισσό είναι κλειστός καθώς γίνεται πίστα σκι αντοχής. Αν πραγματοποιήσετε την επίσκεψη σας το καλοκαίρι μπορείτε να κατηφορίσετε για κολύμπι στις αμμουδερές παραλίες του Αγίου Ιωάννη, και Παπά Νερό ή στη Νταμούχαρη με τα λευκά βότσαλα.

O Κισσός είναι χωριό που δημιουργεί ένα γνήσιο συναίσθημα θαλπωρής, γι” αυτό αποτελεί ιδανικό προορισμό τόσο για διακοπές όσο και για μια απλή στάση για όσους αναζητούν ηρεμία και γαλήνη.

 

COPYRIGHTSWORLD.COM VERIFICATION BADGE - CLICK TO VERIFY!

 

ΤΣΑΓΚΑΡΑΔΑ

Ένα από τα παλαιότερα χωριά του Πηλίου, γνωστό στους περισσότερους επισκέπτες του από την Ελλάδα και το εξωτερικό ως «το σμαράγδι του Πηλίου». Βρίσκεται σε υψόμετρο 500 μέτρων και σε απόσταση 54 χιλιομέτρων από την πόλη του Βόλου. Δεσπόζει στην ανατολική πλαγιά του Πηλίου, καλυμμένο από δάση με πλατάνια, οξιές και καστανιές. Η πανοραμική θεά της γαλάζιας θάλασσας που απλώνεται μπροστά σας προσφέρει ένα ποικιλόμορφο τοπίο που δύσκολα θα συναντήσετε αλλού στην Ελλάδα.

Η ιστορία της ξεκινά τον 16ο αιώνα, ενώ τον 17ο παίρνει την τελική της μορφή και διάταξη. Είναι ένα μεγάλο χωριό με το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής να είναι κρυμμένο μέσα στην πυκνή βλάστηση, τα οπορωφόρα δένδρα, τα καλλιεργούμενα φυτά και λουλούδια.

Σήμα της Τσαγκαράδας είναι ο υπεραιωνόβιος πλάτανος που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία. Πρόκειται για ένα τεράστιο δέντρο, με τη διάμετρο του κορμού να ξεπερνά τα 13 μέτρα, χαρίζοντας έτσι απλόχερα τη σκιά του. Βρίσκεται στο κέντρο μιας περιοχής πλούσιας σε μνημεία και τοποθεσίες εκπληκτικής ομορφιάς. Θα βρείτε επίσης, συγκεντρωμένα και κάποια μικρά εστιατόρια που αξιοποιούν πλήρως τα τοπικά προϊόντα.

Όποιος θέλει να ταξιδέψει σ’έναν τόπο που διαθέτει ατελείωτες παράλιες, σμαραγδένια νερά και ροδακινί ηλιοβασιλέματα γνωρίζει πως η Τσαγκαράδα είναι ο κατάλληλος προορισμός, αφού είναι ένα μέρος που η μαγεία της φύσης ξεπροβάλλει από κάθε σημείο. Οι πολυάριθμοι εκδρομικοί προορισμοί από αυτήν την περιοχή είναι ευκαιρίες για την ανακάλυψη μιας περιοχής περήφανης για την σπουδαία ιστορία και τις παραδόσεις της. Ο επισκέπτης έχει την δυνατότητα να επισκεφτεί καλοδιατηρημένες εκκλησίες, να περπατήσει στα γραφικά μονοπάτια και να θαυμάσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των αρχοντικών. Η ομορφιά του γήινου παραδείσου της Τσαγκαράδας δεν μπορεί ν’ αφήσει κανέναν επισκέπτη ασυγκίνητο.

 

COPYRIGHTSWORLD.COM VERIFICATION BADGE - CLICK TO VERIFY!

ΦΥΤΟΚΟ – ΛΑΓΩΝΙΚΑ – ΠΟΥΡΙ

Απόσταση: 22 χλμ.

Διάρκεια: περίπου 9 ώρες (με στάσεις)

Σήμανση: κόκκινα σημάδια

Αφετηρία: Μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου Φυτόκου

Μέγιστο υψόμετρο: 1290 μ. (Λαγωνίκα)
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

H διαδρομή στο Wikiloc       H διαδρομή στο Everytrail  (κατεβάστε ίχνος GPS)

Αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες πορείες στο Πήλιο, που ακολουθεί τα χνάρια των κερατζήδων (αγωγιατών) και υλοτόμων που κινούνταν στις δασωμένες βουνοπλαγιές του.

Όποιος  έφθανε στην Λαγωνίκα ερχόμενος από το βορειοανατολικό Πήλιο, είχε τις εξής κύριες δυνατότητες: α. Να προχωρήσει νοτιοδυτικά προς Χαμορίγανη, από εκεί να κάνει αριστερά περνώντας το Ελατόρεμα και στη συνέχεια μέσω γεφυριού Καρυάς να βγεί στο  Τρανό Ίσωμα προς Μακρινίτσα-Βόλο. β. Να ακολουθήσει το βορειοδυτικό μονοπάτι προς Αντοβίτο και από εκεί μπορούσε είτε να συνεχίσει βόρεια προς Κοκκινόγεια-Ανω Κερασιά-Φλαμπούρι, είτε μέσω Μονής Σουρβιάς και Λέσχιανης να πάει νότια προς γεφύρι Αλεβίζου-Φυτόκο-Βόλο ή δυτικά προς Κάτω Κερασιά και λίμνη Κάρλα. γ. Στα μισά του δρόμου προς Αντοβίτο μπορούσε να στρίψει νοτιοδυτικά, παίρνοντας άλλο μονοπάτι προς το ξωκλήσι του  Αγίου Νικολάου και, περνώντας τη ρεματιά της Καλιακούδας λίγο ψηλότερα από το γεφύρι της Λέσχιανης, να βγεί στο ξέφωτο της Λούτσας και από εκεί στο Φυτόκο και το Βόλο.  Αυτήν την τελευταία διαδρομή θα περιγράψουμε εδώ, κινούμενοι από Βόλο προς το Πουρί.

Φθάνουμε από το Βόλο στο Φυτόκο με αυτοκίνητο και λίγο πριν το πάρκινγκ στην εκκλησία ακολουθούμε τον τσιμεντο-ασφαλτόδρομο αριστερά επάνω προς τη μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου (υπάρχουν ταμπέλες). Αριστερά από την είσοδο της μονής ανηφορίζει στενός χωματόδρομος (μόνο για τζίπ). Τον ακολουθούμε και μετά από 1300 μέτρα συναντούμε αριστερά του δρόμου ένα μαντρί. Εδώ πλέον αφήνουμε το δρόμο και βαδίζουμε δίπλα και δεξιά από το μαντρί σε καθαρό μονοπάτι με κατεύθυνση βόρεια-βορειοδυτική. Το έδαφος είναι πετρώδες ομαλό με αραιή βλάστηση.

Μετά από λίγο, το μονοπάτι αρχίζει να κατηφορίζει προς μια αβαθή ρεματιά. Αφού την περάσουμε και ανεβούμε στην απέναντι ράχη, μπαίνουμε δεξιά σε επίμηκες χωράφι και το διασχίζουμε κατά μήκος. Στην άλλη άκρη βρίσκουμε εύκολα τη συνέχεια του μονοπατιού, που ανηφορίζει ομαλά προς τα βορειοανατολικά και καταλήγουμε στο μεγάλο ξέφωτο της Λούτσας, στο σημείο που βρίσκεται το κολονάκι της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού (692 μ.). Δίπλα από το κολονάκι υπάρχει αλώνι. Μπροστά μας βλέπουμε το χαρακτηριστικό δέντρο, το μοναδικό στη γύρω περιοχή, και δίπλα του ένα νερόλακκο (σουβάλα) και μαντρί. Δυτικά στον ορίζοντα φαίνεται η Κάρλα. Από εδώ περνά επίσης και η διαδρομή Μακρινίτσα-Λέσχιανη-Κάτω Κερασιά.

Από τη σουβάλα κατηφορίζουμε το ξέφωτο με βόρεια-βορειοανατολική πορεία, έχοντας δίπλα δεξιά μας το όριο της θαμνώδους βλάστησης. Το μονοπάτι στρίβει σύντομα δεξιά μπαίνοντας στη βλάστηση και μετά από κάμποση ευθεία πορεία αρχίζει να κατηφορίζει πιο απότομα, με αλλεπάλληλα ζιγκ-ζαγκ, προς τη μεγάλη ρεματιά της Καλιακούδας. Περνούμε τη ρεματιά σε σημείο που βρίσκεται ψηλότερα από το γεφύρι της Λέσχιανης και ανηφορίζουμε στην απέναντι όχθη. Σε διασταύρωση μονοπατιών πάμε αριστερά, περνάμε μικρό ρεματάκι και λίγο πιο πάνω φθάνουμε στο ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου.

Μπροστά από την εκκλησία βλέπουμε χωματόδρομο και τον ακολουθούμε για λίγα μέτρα ανηφορίζοντας. Αμέσως βρίσκουμε στα αριστερά μας το μονοπάτι, που ανηφορίζει ομαλά στη ράχη και το οποίο μετά από λίγο διχάζεται. Ο αριστερός κλάδος αρχίζει να κατηφορίζει ευθεία ομαλά με κατεύθυνση βόρεια και οδηγεί στο μοναστήρι της Σουρβιάς. Εμείς ακολουθούμε το δεξιό κλάδο, που συνεχίζει να ανηφορίζει με ανοιχτές καμπές προς τα βορειοανατολικά και βγαίνουμε σε ξέφωτο. Στην επάνω μεριά του βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού, που εδώ είναι πιο στενό και ασαφές. Σε λίγο έρχεται από αριστερά μας γαλάζιος σωλήνας νερού και μπαίνει παράλληλα στην πορεία μας. Ετσι πλέον με οδηγό τον σωλήνα, η πορεία μας γίνεται σχεδόν ανατολική πάνω στη ράχη, μετά βαδίζουμε για λίγο σε επίπεδο έδαφος και στη συνέχεια ανηφορίζουμε πάλι ομαλά βορειοανατολικά σε ευθύ και σαφέστερο μονοπάτι στην δεξιά πλαγιά μιας ρεματιάς.

Τελειώνοντας η ρεματιά, φθάνουμε σε επιμήκη λαγκαδιά με χορτάρι. Λίγο ψηλότερα διακρίνουμε το χωματόδρομο που πηγαίνει για Ξηράκια-Αντοβίτο μαζί με γραμμή ηλεκτρικού ρεύματος. Συνεχίζουμε να ακολουθούμε το σωλήνα του νερού ανηφορίζοντας ελαφρά. Σύντομα συναντούμε μικρή τετράγωνη χαμηλή πεζούλα με ξερολιθιά. Εδώ διασταυρωνόμαστε με τη διαδρομή Μακρινίτσα-Γεφύρι Καρυάς-Χαμορίγανη-Μονή Σουρβιάς. Ευθεία μπροστά (προσοχή) ένα μονοπάτι με κόκκινα σημάδια κατηφορίζει πηγαίνοντας προς τη μονή Σουρβιάς, ενώ εμείς στρίβουμε δεξιά μαζί με το σωλήνα,  ανηφορίζοντας  την πλαγιά βορειοανατολικά και φθάνουμε σε μακρόστενο ξέφωτο με λίγες μηλιές. Εδώ λίγο πιο πάνω το μονοπάτι για Χαμορίγανη στρίβει προς τα δεξιά (προσοχή, έχει και αυτό επίσης κόκκινα σημάδια) και ανεβαίνει στο δρόμο, ενώ εμείς συνεχίζουμε, χωρίς το σωλήνα πλέον, ευθεία ομαλά στο ξέφωτο, κατηφορίζουμε σε λίγο προς μια ρεματιά, τη διασχίζουμε και ανηφορίζουμε στην απέναντι όχθη  ανάμεσα σε οξιές,  πάντα με κατεύθυνση βορειοανατολική. Τελικά φθάνοντας σε πλάτωμα  συναντούμε το δρόμο, σε σημείο όπου φεύγει άλλος δρόμος που ανηφορίζει προς Χαμορίγανη και έχει πινακίδα προς «Δυτικό Καταφύγιο». Εμείς όμως ακολουθούμε τον δρόμο αριστερά, που πάει προς Ξηράκια-Αντοβίτο και σε λίγο φθάνουμε σε σημείο όπου το δρόμο διασχίζει αβαθές ρεματάκι.

Εδώ μπορούμε να ακολουθήσουμε ασαφές μονοπάτι, που ανηφορίζει ανατολικά σε έδαφος με αραιή βλάστηση και συναντά πιο πάνω διασταύρωση μονοπατιών. Στη διασταύρωση αυτή φθάνουμε επίσης εναλλακτικά και πιο σίγουρα αν συνεχίσουμε να βαδίζουμε για λίγο ακόμα στο δρόμο, έως ότου φθάσουμε  σε διασταύρωση δρόμων, όπου αριστερά ανηφορίζει ο δρόμος προς Αντοβίτο. Δεξιά μας υπάρχει πάλι πινακίδα προς «Δυτικό Καταφύγιο». Στο σημείο αυτό ανεβαίνουμε στο δεξιό όχθο του   δρόμου που ακολουθούσαμε και βρίσκουμε μονοπάτι με κόκκινα σημάδια που ανηφορίζει στο δάσος οξιάς.  Μόλις το μονοπάτι βγεί από το δάσος στην αραιή βλάστηση, συναντούμε τη διασταύρωση που προανέφερα. Εδώ το ένα μονοπάτι συνεχίζει ισοϋψώς νοτιοδυτικά προς Χαμορίγανη, ενώ το άλλο, το οποίο ακολουθούμε,  ανηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά.

Πιο πάνω έχουμε αριστερά μας ρεματιά, όπου το έδαφος κατολισθαίνει στενεύοντας το μονοπάτι. Από τον αυχένα της ράχης ξαναμπαίνουμε  για λίγο στο δάσος ανηφορίζοντας και φθάνουμε σε μικρό ξέφωτο (προσοχή), όπου στρίβουμε αριστερά ακολουθώντας τα σημάδια  και κατεβαίνουμε στη ρεματιά που προανέφερα, τη διασχίζουμε και συνεχίζουμε ανηφορικά νοτιοανατολικά, ανάμεσα σε χαμηλές οξιές. Τελικά φθάνουμε αμέσως κάτω από την κορυφή Λαγωνίκα (1295 μ.), όπου  έρχεται λοξά από δεξιά το μονοπάτι από τη Χαμορίγανη (διαδρομή Μακρινίτσα-Λαγωνίκα-Πουρί). Εδώ είναι και το ψηλότερο σημείο της διαδρομής μας.

Το μονοπάτι μας αρχίζει επιτέλους να κατηφορίζει. Μπροστά μας βλέπουμε την κορυφή του Πουριανού Σταυρού, την ψηλότερη του Πηλίου (1624 μ.). Όπου και να γυρίσουμε να δούμε, πυκνά δάση οξιάς καλύπτουν το τοπίο. Από ένα σημείο έχουμε μαγευτική μακρινή θέα της κατάληξης της μεγάλης ρεματιάς της Λαγωνίκας στη θάλασσα του Αιγαίου. Περνάμε τη ρεματιά λίγο ψηλότερα από την ομώνυμη πηγή, και το ευδιάκριτο φαρδύ μονοπάτι, ανηφορίζοντας ελαφρά, σε λίγο φθάνει σε κυνηγετικό καλύβι. Η περιοχή εδώ λέγεται Καναλάκια.

Εδώ συναντούμε πλέον τη διαδρομή που έρχεται από Δυτικό καταφύγιο – Μακρινίτσα προς Πουρί και κατηφορίζουμε σε στενότερο μονοπάτι με κατεύθυνση αρχικά βόρεια και μετά βορειοανατολική, μέχρι να συναντήσουμε τον τσιμενταύλακα που κατεβάζει το νερό από την πηγή της Λαγωνίκας. Αν τον ακολουθήσουμε προς τα αριστερά, θα βγούμε σε λίγο στην πηγή της Λαγωνίκας. Για το Πουρί πηγαίνουμε προς τα δεξιά, βαδίζοντας συνεχώς σε αγροτικό δρόμο παράλληλα και δίπλα με τον τσιμενταύλακα για μια ώρα περίπου και φθάνουμε τελικά στο ξωκλήσι της Αγίας Μαρίνας σε υψόμετρο 1005 μέτρων, δίπλα σε μεγάλη ανοιχτή στέρνα. Η εκκλησία χτίσθηκε πριν από έναν αιώνα και πλέον με την ευκαιρία της παραχώρησης της χρήσης της πηγής στην κοινότητα Πουρίου το 1891, γεγονός πολύ σημαντικό  τότε για το χωριό, που είδε το πρώτο νερό να φθάνει στο ορισμένο σημείο την ημέρα της γιορτής της Αγίας Μαρίνας στις 17 Ιουλίου.

Συνεχίζουμε ακολουθώντας τον τσιμενταύλακα, που κατηφορίζει δεξιά από την εκκλησία, φθάνουμε σε δεύτερη στέρνα και μπαίνουμε σε χωματόδρομο. Λίγο παρακάτω φεύγει το μονοπάτι αριστερά προς το Πουρί. Αξίζει όμως να κάνουμε μια εναλλακτική διαδρομή περνώντας από το ξωκλήσι του Αι-Λιά λίγο νοτιότερα. Ετσι, συνεχίζουμε στο δρόμο και παρακάτω στρίβουμε δεξιά σε διασταύρωση. Ο δρόμος φθάνοντας τελικά σε κτήμα κάνει φουρκέτα αριστερά, περνάει ένα ρεματάκι και σε λίγο τερματίζει και συνεχίζει μονοπάτι στενό αλλά εμφανές, που κατηφορίζει ανάμεσα σε καστανιές. Το μονοπάτι τελικά βγαίνει σε κτήμα με μηλιές και γίνεται στενός αγροτικός δρόμος. Εδώ ξανασυναντάμε τσιμενταύλακα. Σε διασταύρωση πάμε δεξιά (αν εδώ πάμε αριστερά θα βρούμε σε λίγα μέτρα το κύριο μονοπάτι προς Πουρί) και στη συνέχεια αριστερά κατηφορικά και σύντομα φθάνουμε στον Προφήτη Ηλία, όπου υπάρχει και ξύλινο κιόσκι. Η θέση προσφέρει εντυπωσιακή θέα προς τη Ζαγορά, το Χορευτό, το Ανήλιο και το Μούρεσι, από το Αιγαίο μέχρι ψηλά στην κατάφυτη κορυφή Κοτρώνι (1550 μ.).

Συνεχίζουμε κατηφορίζοντας το δρόμο, περνάμε από άλλο κτήμα και κατόπιν βρίσκουμε στα δεξιά μας τη συνέχεια του μονοπατιού, που παρακάτω ξαναβγαίνει σε δρόμο. Περνάμε δίπλα από δεξαμενή υδραγωγείου και, εκεί όπου ο δρόμος τερματίζει αριστερά, εμείς πάμε δεξιά για να βρούμε το καλντερίμι που μας φέρνει μέσα στο χωριό. Η διαδρομή μας τερματίζει στην επάνω πλευρά της πλατείας του Πουρίου, όπου είναι η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.

ΖΑΓΟΡΑ – ΧΑΝΙΑ

Κάποιος είπε ότι »Η ζωή δε μετριέται από τις ανάσες που παίρνεις, αλλά από τις στιγμές που σου κόβουν την ανάσα». Αυτή η όμορφη διαδρομή θα σας κόψει αρκετές φορές την ανάσα αφού είναι ιδιαίτερα κακοτράχαλη. Μάλιστα μετά από βροχές μαζεύει αρκετή λάσπη και θα δώσει πολλή δουλειά στον »εργάτη». Σημείο εκκίνησης βεβαίως μέσα από την Ζαγόρα και περνώντας μέσα από κτήματα με μηλιές κατευθυνόμαστε προς την εκκλησία του Αϊ-Λια. Εκεί ανεβαίνουμε προς Σχιζόπετρα και αφήνοντάς τη δεξιά μας συνεχίζουμε προς Ψηλή Πέτρα και στη συνέχεια νότια προς Μαχαιρά. Εδώ η βλάστηση είναι πολύ πυκνή με οξιές και καστανιές και πολλά ρέματα. Επικίνδυνο αρκετά είναι το κομμάτι πάνω από την Μαχαιρά καθώς ο δρόμος περνάει από απόκρημνα σημεία και χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Φτάνοντας στα Χάνια στην τελευταία διασταύρωση της διαδρομής έχετε δύο επιλογές: αν πάτε δεξιά μετά από 350 μέτρα εξαιρετικά δύσβατης διαδρομής (χρειάζεστε τετρακίνηση) ο δρόμος θα σας βγάλει μέσα στα Χάνια ενώ αν πάτε αριστερά έχετε μια ευκολότερη διαδρομή 2 χλμ. που σας βγάζει πιο κάτω από την διασταύρωση του χιονοδρομικού κέντρου.

 

 

COPYRIGHTSWORLD.COM VERIFICATION BADGE - CLICK TO VERIFY!

 

ΑΝΩ ΚΕΡΑΣΙΑ – ΟΒΡΥΟΣ – ΠΟΥΡΙ

Πρώτα απ’ όλα για να φτάσετε στην Άνω Κερασιά εκκινείτε από το Βόλο βορειοδυτικά προς το χωριό Γλαφυρά και συνεχίζετε βορειοανατολικά προς την Άνω Κερασιά. Στην Άνω Κερασιά ξεκινά η πανέμορφη αυτή διαδρομή των περίπου 30 χιλιομέτρων. Άξιο λόγου είναι ότι τόσο η Κάτω όσο και η Άνω Κερασιά είναι ιστορικά χωριά καθώς κάηκαν από τους Γερμανούς το 1944. Εκκινούμε με κατεύθυνση βορειοανατολική προς τη Μονή Φλαμουρίου και στα 2 χλμ. βρίσκουμε διασταύρωση στρίβοντας δεξιά προς Πουρί (αριστερά ο δρόμος οδηγεί προς τη Μονή Φλαμουρίου). Σε περίπτωση που αποφασίσετε να κάνετε την παράκαμψη προς την εν λόγω Μονή, σκόπιμο είναι να γνωρίζετε ότι ιδρύθηκε το 1593, ότι απαγορεύεται η είσοδος στις γυναίκες και ότι ο χωματόδρομος δε φτάνει ως τη Μονή οπότε θα χρειαστεί να παρκάρετε και να περπατήσετε περίπου 40 λεπτά για να φτάσετε. Αφού στρίψουμε επομένως δεξιά προς Πουρί, συνεχίζουμε ανατολικά μέσα από την καρδιά του δάσους προς Κοκκινόγεια (απόσταση από Άνω Κερασία 8 χλμ.). Αφήνοντας τα Κοκκινόγεια στα δεξιά μας συνεχίζουμε ανατολικά προς Ράχη Παλαβογιάννη και κατηφορίζουμε προς την παραλία Οβρυού αγνοώντας τις διασταυρώσεις για τα μικρά εκκλησάκια (Προφήτη Ηλία, Αϊ-Γιώργη). Το κομμάτι αυτό της διαδρομής προσφέρει υπέροχη θέα στο Αιγαίο. Διασχίζοντας την παραλία του Οβρυού περίπου στο μέσο της θα περάσουμε το ρέμα της Λαγωνίκας με μεγάλη προσοχή διότι κατεβάζει πολύ νερό στο τέλος του χειμώνα και την άνοιξη. Ανηφορίζουμε στη συνέχεια νοτιοανατολικά προς Πουρί για 5 χλμ διασχίζοντας χωματόδρομο. Φτάνοντας στο Πουρί ο δρόμος είναι τσιμεντοστρωμένος και τον περιβάλουν όμορφες καστανιές και μηλιές. Το Πουρί, φαίνεται να πήρε το όνομά του από τα λεγόμενα «πουριά», τις ασβεστολιθικές πέτρες που υπάρχουν στην περιοχή.

COPYRIGHTSWORLD.COM VERIFICATION BADGE - CLICK TO VERIFY!

ΦΥΤΟΚΟ – ΛΕΣΤΙΑΝΗ – ΜΟΝΗ ΣΟΥΡΒΙΑΣ

Σε απόσταση αναπνοής από την Νέα Ιωνία Βόλου, μόλις 3 χλμ. βορειοδυτικά, βρίσκεται το χωριό Φυτόκο. Από το Φυτόκο κατηφορίζουμε στο σχηματισμένο από το ρέμα Καλιακούδα φαράγγι, όπου στο βαθύτερο σημείο του υπάρχει στα δεξιά μας ένα γραφικό μονότοξο πέτρινο γεφύρι. Συνεχίζοντας βορειοανατολικά για 6,5 χλμ. βρίσκουμε το εκκλησάκι της Παναγιάς της Λέσχιανης. Σκόπιμο είναι να ειπωθεί ότι ακριβώς πριν την εκκλησία υπάρχει στα δεξιά μας μονοπάτι, το οποίο σε μόλις 10 λεπτά καταλήγει σε τρίτοξο πέτρινο γεφύρι. Ακόμα 3.5 χιλιόμετρα και φτάσαμε στη μονή Σουρβιάς. Το μοναστήρι, από τα μεγαλύτερα της περιοχής κατά την τουρκοκρατία -μαζί με την Μονή Φλαμουρίου- δημιουργήθηκε το πρώτο μισό του 16ου αιώνα από τον Όσιο Διονύσιο του Ολύμπου και ο Όσιος Γεράσιμος ο Νέος το ανακαίνισε το 18ο αιώνα. Η Μονή είναι φρουριακής μορφής, έχει αξιόλογες τοιχογραφίες και υπήρξε ορμητήριο κατά την ελληνική επανάσταση. Εδώ τελειώνει η μικρή μας περιπέτεια επιστρέφοντας από την ίδια διαδρομή.

COPYRIGHTSWORLD.COM VERIFICATION BADGE - CLICK TO VERIFY!

TRIVAGO

Το Πήλιο προσφέρει πολλές διαφορετικές επιλογές, από το βουνό μέχρι τη θάλασσα, πολυτέλεια ή κάτι απλό, όλα τα γούστα μπορούν να ικανοποιηθούν. Μια καλή αρχή για να βρείς τα καταλληλότερα ξενοδοχεία προσαρμοσμένα στις ανάγκες σου, αλλά με εγγυημένα χαμηλό κόστος, είναι η μηχανή σύγκρισης τιμών που μπορείς να έχεις πρόσβαση μέσω του λινκ. Κάθε παράμετρος μπορεί να ρυθμιστεί, από τα αστέρια μέχρι την πρόσβαση στο Internet. Καλές διακοπές!:)

http://www.trivago.gr/πήλιο-448065/ξενοδοχειο